Archive for Νοέμβριος, 2011

Νοέμβριος 30, 2011

ΤΑ ΣΕΞΥ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΟΥ BOLLYWOOD ΝΟ 2

Νοέμβριος 30, 2011

ΤΑ ΣΕΞΥ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΟΥ BOLLYWOOD

Top 11 sexiest Bollywood Legs

Katrina KaifSushmita SenShilpa ShettyAishwarya RaiTanushree DuttaSonam KapoorMallika SherawatKareena KapoorDia MirzaDeepika PadukonePriyanka
Νοέμβριος 30, 2011

Ankitha Hot Dancing



Νοέμβριος 29, 2011

Κατερίνα Καινούργιου: «Πληγώθηκα πολύ»


από τον Αλέξανδρο Πρίφτη

Μιλάει για τον έρωτα και τα λάθη που έκανε  

Στα 26 της, η Κατερίνα Καινούργιου κατάφερε να ερωτευτεί πολύ, να σκεφτεί ακόμη και το γάμο, να κάνει λάθη, να πέσει χαμηλά-όπως λέει-, να ζήσει σαν ένα φυσιολογικό κορίτσι της ηλικίας της και επιπλέον, μέσα από την ομάδα του «Δέστε Τους» να κάνει τη μεγαλύτερη απογευματινή επιτυχία της σεζόν.

Περίμενες ότι το «Δέστε Τους» θα πετύχαινε φέτος τόσο υψηλά νούμερα τηλεθέασης;
Η αλήθεια είναι πως, όταν πρωτοξεκίνησα στην εκπομπή, δεν περίμενα αυτή την τεράστια επιτυχία που θα ακολουθούσε, αλλά ούτε και την απήχηση που θα είχε στο κοινό. Φέτος, όμως, ήξερα ότι η εκπομπή θα πήγαινε ακόμη καλύτερα. Έχουμε δέσει πολύ ως ομάδα και αυτό φαίνεται.

Πιστεύεις ότι ο ρόλος σου στην εκπομπή είναι «δεύτερος», όπως λένε κάποιοι;
Όχι, δεν το πιστεύω. Μπορώ να σου πω, μάλιστα, ότι φέτος είναι η καλύτερή μου χρονιά στην τηλεόραση. Το ότι μπορεί ο Νίκος να είναι το πρώτο όνομα, η Μαρία το δεύτερο κι εγώ να ακολουθώ, αυτό, ναι, ισχύει. Όμως, από εκεί και πέρα, ο καθένας μας έχει ξεχωριστό ρόλο στην εκπομπή.

Πώς εισπράττεις την αναγνωρισιμότητα της τηλεόρασης στα βλέμματα των αντρών; Σήμερα σε φλερτάρουν περισσότερο;
Χαίρομαι όταν με προσεγγίζουν και μου λένε καλά σχόλια και ειδικά όταν τα ακούω από γυναίκες. Ο λόγος της γυναίκας μετράει παραπάνω, επειδή το πιστεύει περισσότερο, ενώ οι άντρες μπορεί να σου πουν κάτι καλό για να σε κολακέψουν.

Αισθάνθηκες ποτέ θύμα εκμετάλλευσης από έναν άντρα μέσα σε μια σχέση;
Ποτέ δεν με εκμεταλλεύτηκε κάποιος άντρας, και νιώθω τυχερή γι’ αυτό. Ωστόσο, παραδέχομαι ότι έχω πονέσει αρκετά για κάποιον και πληγώθηκα πολύ.

Αυτό έγινε πρόσφατα;
Ναι, πρόσφατα. Κοίταξε, η αλήθεια είναι πως έκανα πολλά λάθη σ’ εκείνη τη σχέση, τα οποία στην πορεία μετάνιωσα.

Μόνο εσύ έφταιξες;
Ναι. Η συμπεριφορά μου ήταν άσχημη. Πολλές φορές στις σχέσεις γίνομαι φοβερά υστερική. Δεν είμαι ήρεμη, τα παίρνω όλα τοις μετρητοίς και αυτό κουράζει και ξενερώνει τον άλλο. Όταν κατάλαβα ότι τον έχανα, έκανα απίστευτα πράγματα επάνω στην τρέλα και στον έρωτά μου.

Δηλαδή;
Παρακάλεσα, έκλαψα πολύ, έφτασα στο σημείο να τον παρακολουθήσω, έκανα υστερίες και απίστευτες σκηνές. Όμως, όσο και να σ’ αγαπάει κάποιος, όταν πέφτεις τόσο χαμηλά, μετά είναι πολύ δύσκολο να ανέβεις στα μάτια του. Κι όσο και να προσπαθούσα να το αλλάξω, όλο αυτό μού γυρνούσε μπούμερανγκ.

Παρ’ όλα αυτά, δεν πήρες ποτέ από εκείνοντον άνθρωπο δεύτερη ευκαιρία;
Μπορεί να την περιμένω ακόμη.

Διάβασε περισσότερα στο People που κυκλοφορεί.
 

Νοέμβριος 29, 2011

ΖΕΤΑ ΔΟΥΚΑ-ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Νοέμβριος 27, 2011

Η μεταβαλλόμενη βιομηχανία ενήλικης διασκέδασης

Μεγάλες αλλαγές βρίσκονται σε εξέλιξη στο χώρο της παγκόσμιας βιομηχανίας ενήλικου θεάματος. Το πρόσφατο λανσάριμα του .xxx domain στο διαδίκτυο, διευθύνσεις στο οποίο άρχισαν να πωλούνται απ’ το Σεπτέμβριο, σηματοδοτεί το νέο status της βιομηχανίας – αν και η απόφαση αυτή ήρθε….
ύστερα από μακρές και έντονες συζητήσεις. Πλέον όλο και λιγότεροι πληρώνουν για πορνό στο διαδίκτυο λόγω της μεγάλης ευκολίας που μπορεί κανείς να το βρει. Η τεράστια ποικιλία δωρεάν βίντεο στα “tube sites”, όπου οι ενδιαφερόμενοι βλέπουν και κατεβάζουν βίντεο κλιπς, έχει αναταράξει τα θεμέλια των παλιών επιχειρηματικών μοντέλων. Εταιρείες οδηγούνται σε συγχωνεύσεις και γενικώς τα στάνταρ για να μπει κανείς και να επιβιώσει στην αγορά έχουν γίνει δυσκολότερα λόγω των νέων τεχνολογιών και πιο των ευέλικτων ανταγωνιστών.
Οι βασιλιάδες του πορνό της παλιάς σχολής περνάνε δύσκολες εποχές. Η μετοχή της Private Media Group, εταιρεία παραγωγής ταινιών για ενηλίκους που είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο NASDAQ της Νέας Υόρκης, έχει πέσει απ’ τα 10 δολάρια που ήταν πριν από πέντε χρόνια σε κάτι λιγότερο από 70 σεντς.
Τα έσοδα απ’ τις εγγραφές σε συνδρομητικά pay sites πέφτουν διαρκώς και οι πωλήσεις πορνο-DVD έχουν μειωθεί κατά 70% τα τελευταία πέντε χρόνια, εκτιμά ο ιδρυτής της Vivid Entertainment Steven Hirsch που θεωρείται κάτι σαν τον Bill Gates του πορνό. Η στρατηγική του για να αντιμετωπίσει τα νέα δεδομένα ήταν να επικεντρωθεί σε εξειδικευμένα προϊόντα όπως “sex tapes” με διασημότητες και πορνό παρωδίες γνωστών ταινιών ή σήριαλ.
Άλλες μεγάλες εταιρείες όπως η Hustler και το Playboy επέλεξαν διαφορετική τακτική και απλά εμπορεύονται το όνομά τους: το Playboy πουλάει ρούχα και άλλα προϊόντα με τα σήματά του σε όλο τον κόσμο και της Hustler η πιο κερδοφόρα δραστηριότητα είναι το καζίνο της στο Λος Άντζελες.
Η Manwin, μια Καναδική εταιρεία που κατέχει το μεγαλύτερο στον κόσμο δίκτυο με site ενηλίκων, έχει επεκταθεί πολύ γρήγορα και είναι πραγματικά πρωτοπόρος στο χώρο του πορνό. Εκτός από συνδρομητικά site και site με live κάμερες, της ανήκουν πλέον και εφτά απ’ τα είκοσι tube sites με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στον κόσμο. Η εταιρεία χρησιμοποιεί εξειδικευμένη τεχνογνωσία για να αυξήσει τα κέρδη της, αλλά δεν αποθηκεύει ούτε πουλάει τα στοιχεία των χρηστών-μελών. Έχει βρει την ιδανική διάρκεια για τα δωρεάν κλιπάκια ανάλογα και με τη θέση απ’ την οποία προβάλλονται: αρκετά μεγάλα ώστε να κεντρίσουν το ενδιαφέρον του χρήστη αλλά όχι τόσο που να τον αποτρέψουν να πληρώσει για περισσότερο.
Οι νέοι πορνο-επιχειρηματίες πρέπει να είναι γνώστες των νέων τεχνολογιών. Τα site με live κάμερες με τα διαδραστικά live sex chat πηγαίνουν εκπληκτικά καλά. To LiveJasmin, ένα site με κάμερες, είναι το 50ό site στον κόσμο και ο νούμερο ένα προορισμός των ενηλίκων. Τα έσοδά του αυξάνονται από 10% έως 20% κάθε χρόνο από τότε που ξεκίνησε, το 2001.
Πολλοί λένε πως το μέλλον είναι η τεχνολογία των κινητών τηλεφώνων. Απευθύνεται ακόμα και σε καταναλωτές από μέρη του κόσμου με αργό internet, λέει ο Terry Jackson της Adultmoda, μιας διαφημιστικής πλατφόρμας για κινητά που απευθύνεται σε ενήλικες. Τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους η εταιρεία του χειρίστηκε διαφημίσεις αξίας 4 δις δολαρίων αριθμός που μέχρι τον Αύγουστο είχε διπλασιαστεί. Η Strictly Broadband, μια βρετανική video-on-demand εταιρεία, λέει ότι τα μισά της έσοδα προέρχονται από πωλήσεις σε iPhones και ότι το 30% της επισκεψιμότητάς της προέρχεται απ’ το τηλέφωνο αυτό της Apple.
Αλλά δεν υποδέχονται όλοι τις αλλαγές με ανοιχτές αγκάλες. Οι επικριτκές του .xxx υποστηρίζουν ότι κάνει ευκολότερη τη λογοκρισία και αναγκάζει τις εταιρείες να αγοράζουν νέα domain για να προσατεύσουν τα εμπορικά τους ονόματα. Ο Stuart Lawley, αφεντικό της ICM Registry, της εταιρείας με έδρα τη Φλόριντα που τρέχει το .xxx, διαφωνεί και καθησυχάζει. “Η πορνοβιομηχανία έχει κακό όνομα και θέλουμε να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα”. Το .xxx θα είναι επίσης το πρώτο domain πρώτης γραμμής που θα παρέχει για όλα τα site που τρέχουν εκεί δωρεάν ανίχνευση για ιούς, λέει. Σκοπεύει επίσης να δημιουργήσει ένα σύστημα πληρωμών στα πρότυπα του PayPal, που θα προστατεύει τα δεδομένα των χρηστών και θα τους επιτρέπει να κάνουν τμηματικές αγορές του περιεχομένου που επιθυμούν χωρίς να είναι αναγκασμένοι να προχωρούν σε μηνιαίες συνδρομές.
Όσο η επιθυμία για κέρδος παραμένει η οδός προς την επιτυχία στην ελεύθερη αγορά, το μέλλον της βιομηχανίας ενήλικου θεάματος φαίνεται εξασφαλισμένο. Τα tube sites έχουν εξοικειώσει κατα πολύ τον κόσμο με την κατανάλωση πορνογραφίας. Οι αναζητήσεις στο Google που περιέχουν τη λέξη «porn» έχουν τριπλασιαστεί απ’ το 2004. Οι ειδικοί απ’ την πλευρά τους διαφωνούν σχετικά με το κατά πόσο η πορνογραφία μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στη συμπεριφορά, αλλά σίγουρα έχουν διευρύνει τα όρια του φυσιολογικού. Για να είναι πραγματικά ενήλικη, η πορνοβιομηχανία ίσως χρειαστεί να είναι πιο ειλικρινής για τις επιπτώσεις της…

Read more: http://www.mypoco.net/12798.html#ixzz1evRMfkef

Νοέμβριος 27, 2011

ΣΟΥΖΗ,ΚΡΥΟ ΚΑΙ ΑΕΡΑΣ ΣΤΗΝ ΣΑΛΟΝΙΚΗ-ΣΑΤΙΡΑ

  Πολύς αέρας αυτή την ώρα στην Θεσσαλονίκη. Η ραγδαία επιδείνωση του καιρού έβγαλε την ρεπόρτερ του BALKAN NEWS, Σούζη στον δρόμο να καταγράψει το ρεπορτάζ. Δυστυχώς για αυτήν όμως ο αέρας δεν στάθηκε ο καλύτερος σύμμαχος στο ρεπορτάζ της.

Βέβαια η Σούζη απτόητη συνέχισε το ρεπορτάζ, ή τουλάχιστον επιχείρησε να το συνεχίσει μέχρι που λόγο ισχυρότατων ανέμων έχασε την ισσοροπία της

Και τα χειρότερα έπονται μιας και υπάρχει φόβος για χιονόπτωση , την στιγμή μάλιστα που η ρεπόρτερ μην μπορώντας να καταβάλει όλο το ποσό για την πληρωμή του τέλους ακίνητης περιουσίας στην ΔΕΗ, πούλησε τα ρούχα της για να συμπληρώσει τα χρήματα που έλειπαν



Νοέμβριος 23, 2011

Το γυμνό στη φωτογραφία


Το γυμνό στη φωτογραφία

Η περιπέτεια του ελληνικού γυμνού

της Ειρήνης Κοντογεωργίου 

Ελευθεροτυπία 31/10/2004

Εντάξει, «όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, αυτοί ήταν στα δένδρα». Οταν όμως αυτοί έβγαζαν έναν Μαν Ρέι, εμείς καίγαμε γυμνές φωτογραφίες για να προστατεύσουμε τη μνήμη του φωτογράφου. Καταλαβαίνετε σε τι κυκεώνα μπήκε ο ιστορικός της φωτογραφίας Αλκης Ξανθάκης προκειμένου να ολοκληρώσει το βιβλίο «Το γυμνό στην ελληνική φωτογραφία», από τις εκδόσεις «Κοχλίας». Δεκαπέντε χρόνια τού χρειάστηκαν.

Ομως, αποζημιώθηκε: ανακάλυψε τη μαντάμ Ορτάνς σε προκλητική πόζα φωτογραφείου της Κρήτης, συνάντησε τις πρώτες πόρνες της οδού Σκουφά να στέκονται ολόγυμνες μπροστά στο φωτογραφικό φακό, μπήκε στο ερωτικό αρχείο του Εμπειρίκου και άλλων επιφανών του πνεύματος και της επιστήμης.

«Η πρόθεσή μου δεν ήταν να κάνω επιλογή αξιόλογων καλλιτεχνικών γυμνών», ξεκαθαρίζει ο Ξανθάκης. «Σκοπός μου ήταν να δείξω το γυμνό όπως εξελίσσεται στην Ελλάδα από την αρχή της φωτογραφίας μέχρι σήμερα. Π.χ. όταν το 1950-70 δεν γίνονται επαγγελματικές λήψεις, γίνονται κρυφά ερασιτεχνικές. Τις έχω συμπεριλάβει.
Υπάρχει επίσης το γυμνό που βγαίνει με πονηριά: η κοπέλα πηγαίνει για φωτογραφία ταυτότητας και ο φωτογράφος παραπλανώντας την της κατεβάζει το ντεκολτέ, υποσχόμενος ότι δεν θα χρησιμοποιήσει την πόζα. Για τη συγκεκριμένη έρευνα, αυτού του είδους οι φωτογραφίες είναι πάρα πολύ σημαντικές. Ναι, δεν είναι όλες καλλιτεχνικές. Είναι όμως όλες χαρακτηριστικές της εποχής τους».
Μια από τις μεγαλύτερες δυσκολίες ήταν η συγκέντρωση και η τεκμηρίωση του υλικού που αφορούσε την περίοδο πριν από το 1950.
Τρομακτική είναι η πλήρης έλλειψη υλικού του 19ου αιώνα. Παρά τη μεγάλη προσπάθεια, δεν εντοπίστηκε καμία φωτογραφία. Τότε υπήρχε η «συγγενική λογοκρισία». Το φαινόμενο του να καίνε οι συγγενείς τις φωτογραφίες -αν απλώς τις πετούσαν υπήρχε κίνδυνος να ανακαλυφθούν αργότερα- συνεχίστηκε και τον 20ο αι., με κάποια γνωστά ονόματα τα οποία ο Ξανθάκης, έπειτα από παράκληση των συγγενών, απέφυγε να δημοσιεύσει.
Ο 19ος αι. είναι επιπλέον και επικίνδυνος για τον ιστορικό. Πολλοί ισχυρίζονται ότι έχουν ελληνικές φωτογραφίες, αλλά το να βαφτίζεις μια φωτογραφία ελληνική είναι πολύ εύκολο. Το να το αποδείξεις είναι τρομερά δύσκολο. Εκείνη την περίοδο, κυκλοφορούσαν στο εξωτερικό, κυρίως στο κέντρο της φωτογραφίας, το Παρίσι, καρτ ποστάλ με ημίγυμνες δήθεν «Νεαρές Ελληνίδες της Ανατολής». Επρόκειτο μάλλον για εξωτικές γυναίκες της Ανατολής, που ήταν άλλωστε στη μόδα. «Το περιβάλλον, το ντεκόρ, ο τρόπος φωτογράφησης, η αισθητική της εικόνας, τα χαρακτηριστικά του προσώπου, οι μαρτυρίες, είναι μερικά από τα στοιχεία που βοηθούν στην τεκμηρίωση. Συχνά όμως τα κριτήρια αυτά είναι επισφαλή», τονίζει ο Ξανθάκης.

Γεγονός πάντως είναι ότι την εποχή εκείνη ήταν πιο εύκολο για τους έλληνες φωτογράφους να εισαγάγουν φωτογραφίες και να κάνουν μεταπώληση, παρά να μπουν στη διαδικασία να βρουν ξένο μοντέλο, χορεύτρια ή τραγουδίστρια που θα δεχόταν να τους ποζάρει.
Σημαντική βοήθεια βρήκε ο Ξανθάκης από την τεράστια συλλογή του συλλέκτη Μιχάλη Τσάγκαρη, ο οποίος του διέθεσε έναν μεγάλο αριθμό φωτογραφιών, κυρίως ερασιτεχνών, της περιόδου 1920-1940. «Ηταν πολύ δύσκολο να βρω πρωτότυπες φωτογραφίες εκείνης της περιόδου, γι’ αυτό και χρησιμοποίησα πολλές από περιοδικά. Εκεί υπήρχε το πλεονέκτημα της κριτικής ή της λεζάντας την οποία συμπεριλαμβάνω».
Χαρακτηριστική είναι η φωτογραφία με ημερομηνία 1927 ή 1929, στην οποία ευρωπαία κόμισσα φωτογραφίζεται γυμνή στην Ακρόπολη «με τον ιταλό ζιγκολό της». Και βέβαια συλλαμβάνεται (έχουν προηγηθεί οι φωτογραφήσεις του Steichen και της Nelly’s με τις χορεύτριες στον ίδιο χώρο). Η τεράστια δυσκολία ανεύρεσης υλικού όμως αφορούσε κυρίως την πρώτη εικοσαετία του 20ού αι.

Η εποχή των μαρκαδόρων
Οι συγκρίσεις της ελληνικής και της ευρωπαϊκής πορείας του φωτογραφικού γυμνού είναι αναπόφευκτες. Το 1845 έχουμε στο εξωτερικό μια μεγάλη παραγωγή γυμνών δαγκεροτυπιών. Εμείς, 70 χρόνια μετά έχουμε τα πρώτα μας γυμνά με μεγάλη διαφορά στην προσέγγιση του θέματος, συμπεριλαμβανομένων και των μη καλλιτεχνικών φωτογραφιών. Παρ’ όλα αυτά, ο Ξανθάκης αισθάνεται ότι όταν αρχίζει το γυμνό να κινείται στην Ελλάδα, από το 1920 δηλαδή και πέρα, γίνονται μεγάλες προσπάθειες για γρήγορη ένταξη.
Δεν συναντάμε βέβαια επίπεδα προβληματισμού του ύψους ενός Μαν Ρέι ή ενός Γουέστον. Αλλωστε, στο σύνολο της τέχνης της φωτογραφίας αργούν να φτάσουν οι προβληματισμοί ή όταν φτάνουν μας αγγίζουν επιδερμικά. Στον μεσοπόλεμο, πάντως, ήρθαν οι πρόσφυγες οι οποίοι, μετάγγισαν μια πιο δυναμική προσέγγιση και σ’ αυτό το είδος της φωτογραφίας. Μια απ’ αυτούς ήταν και η Nelly’s.
Ενα μεγάλο κενό εμφανίζεται μετά το ’40 (έχουν σωθεί κάποιες χαρακτηριστικές αποκαλυπτικές φωτογραφίες ιταλών και γερμανών αξιωματικών σε ελληνικούς οίκους ανοχής) και τη δεκαετία του εμφυλίου, οπότε γίνεται φανερό ότι το γυμνό στην Ελλάδα είναι μεγάλο ταμπού. Η επταετία το κάνει χειρότερο. Ετσι, από το 1950 έως το 1970 έχουμε μια πλήρη καταπίεση του γυμνού. Βαρύτατη λογοκρισία, μαρκαδόροι που μουντζουρώνουν, σελίδες που κόβονται. «Ακόμα και το “Χτυποκάρδι”, ένα αθωότατο περιοδικό, πηγαίνει στο αυτόφωρο και καταδικάζεται», θυμίζει ο Ξανθάκης.

Συμπέρασμα; Η πορεία του γυμνού σώματος στη φωτογραφία αποτελεί κατά κάποιο τρόπο δείκτη του πολιτικού αυταρχισμού. Επί Μεταξά, το γυμνό εξαφανίζεται τελείως! Αναφέρεται στο βιβλίο η χαρακτηριστική περίπτωση των τσιγάρων «Μέξη», τα οποία κυκλοφορούσαν στο εμπόριο με συλλεκτικές φωτογραφίες γυμνού στα πακέτα τους.

Το ’36, με την απαγόρευση κυκλοφορίας του «δώρου» τους, έκλεισαν… Είναι φυσικό. Στα απολυταρχικά καθεστώτα, τέτοια θέματα θεωρούνται «βλαβερά» για την παίδευση του κοινού. Ακόμη κι ο εθνικοσοσιαλισμός, που δεχόταν τα γυμνά ρωμαλέα σώματα στα αγάλματα και στους πίνακες, δεν δεχόταν τις γυμνές φωτογραφίες.
Από το ’75 και πέρα έχουμε μια άνθηση, πολύ δυναμική μάλιστα. Ωστόσο, όταν το ’76 ο Α. Ξανθάκης  κάνει την πρώτη ατομική έκθεση γυμνού σε γκαλερί της Αθήνας, πολλοί επισκέπτες αναρωτιούνται φωναχτά γιατί δεν επεμβαίνει ο εισαγγελέας. Κι αυτός ήταν ένας από τους λόγους που τον οδήγησαν στη συγκεκριμένη έρευνα, όπως παραδέχεται.
Οι επιδράσεις των ξένων καλλιτεχνών και ρευμάτων είναι σήμερα πολλές και ποικίλες. Π.χ., ο Βαγγέλης Κύρης σε ένα μέρος της δουλειάς του επηρεάζεται δημιουργικά από τον Μαν Ρέι. Στον Τάσο Βρεττό υπάρχουν πάρα πολλά σουρεαλιστικά στοιχεία, ενώ εντυπωσιακή είναι η πρωτοτυπία και η πολυμορφία του έργου του. Η Λόρα Ντόντσον κινείται στον χώρο της μεταμοντέρνας εικόνας. Ο Χρήστος Χριστοδουλίδης εμφανίστηκε το ’73 με πρωτοποριακή για την εποχή δουλειά. Εκείνοι όμως που αποτελούν ιδιαίτερη περίπτωση, με την έννοια ότι έχουν δώσει μεγάλο βάρος, σχεδόν αποκλειστικό, στο γυμνό είναι ο Στέφανος Πάσχος και ο Στέλιος Σκοπελίτης.

Ο πρώτος ουσιαστικά χρησιμοποιεί το γυμνό για να εκφράσει τους εικαστικούς του προβληματισμούς (στοιχείο που χαρακτηρίζει και τον Νίκο Μάρκου). Ο δε Σκοπελίτης κινείται σε «επικίνδυνα» και μοναχικά μονοπάτια, υπερρεαλιστικά, συχνά σοκαριστικά.
Στο βιβλίο αφιερώνεται ιδιαίτερο κεφάλαιο στην εφαρμοσμένη (διαφημιστική) φωτογραφία. «Τα τελευταία 25 χρόνια φάνηκαν εδώ πολύ ενδιαφέροντα πράγματα», σχολιάζει ο συγγραφέας. «Θέλω μάλιστα να εξομολογηθώ ότι είχα τόσο καλό υλικό και τόσο καλούς καλλιτέχνες που έπρεπε να κάνω άλλες τόσες σελίδες μ’ αυτό το θέμα». Ενδεικτικά αναφέρουμε τα ονόματα των Ντίνου και Τάκη Διαμαντόπουλου, Κώστα Κορωναίου, Βασίλη Ρασιά, Τάσου Βρεττού. «Δουλειά επιπέδου, αισθητικής και τεχνικής τελειότητας. Πολλοί απ’ αυτούς τους ανθρώπους δημιουργούν τέχνη μέσα από αυτή τη διαδικασία. Π.χ. η σειρά του Βρεττού για τα Ελγίνεια είναι καταπληκτική».
.

Το ανδρικό γυμνό
Ιδιαίτερο κεφάλαιο αποτελεί και το ανδρικό γυμνό: «Είναι ίσως το μεγαλύτερο ταμπού, παρόλο που η πρώτη φωτογραφία που έχουμε, το 1908, είναι ανδρικού γυμνού (σπουδή ενός ζωγράφου στην αυλή του). Από κει και πέρα, το ανδρικό γυμνό εξαφανίζεται, με εξαίρεση μια φωτογραφία που βρήκα στον Μεσοπόλεμο».

Το ’50 ξαναεμφανίζονται τα πρώτα ανδρικά γυμνά με κύριο μαχητή- φωτογράφο τον Θάνο Βελούδιο. Από κει και πέρα υπάρχει μεγάλο κενό μέχρι το ’80, οπότε εμφανίζεται ένας σημαντικός φωτογράφος ανδρικού γυμνού, με έργο αναγνωρισμένο και σε διεθνές επίπεδο. Είναι ο Δημήτρης Γέρος. Με το ανδρικό γυμνό έχουν επίσης ασχοληθεί ο Μάρκου, ο Κύρης και η Ντόντσον.
Σε σύγκριση π.χ. με το ελληνικό ντοκουμέντο ή το τοπίο, η φωτογραφία γυμνού είναι πίσω. Υπάρχει η αίσθηση ότι οι φωτογράφοι, και οι επαγγελματίες ακόμα, φοβούνται μήπως υποπέσουν στην κατηγορία του πορνό». Και πότε ξεπέφτει κανείς στο πορνό; «Η άποψή μου είναι», απαντά ο ιστορικός, «ότι μια φωτογραφία είναι πορνό όταν αυτός που τη δημιουργεί τη βλέπει έτσι. Από κει και πέρα, είναι θέμα θεατή. Αν ο δημιουργός δεν έχει σκοπό να ερεθίσει, εμένα μου αρκεί». Η φιλοσοφία του συγγραφέα, που είναι και ο ίδιος φωτογράφος γυμνού, βρίσκεται σε μια κουβέντα τού Οδυσσέα Ελύτη: «Ενα σώμα γυμνό είναι η μοναδική προέκταση της νοητής γραμμής που μας ενώνει με το μυστήριο».
Το γυμνό στην φωτογραφία, μια ιστορία ένα ταμπού
του Φάνη Λογοθέτη

Το γυμνό στην φωτογραφία ξεκίνησε μαζί με την γέννηση της, και ουσιαστικά δεν είναι κάτι το οποίο το ανακαλύψαμε τώρα ή πριν 10 – 20 χρόνια. Από τις αρχές του 1800 με τις πρώτες φωτογραφικές απόπειρες είχαμε και τις πρώτες γυμνές εικόνες, είτε σε επίπεδο καλλιτεχνικής είτε παραστατικής αποτύπωσης μιας και το γυμνό είναι κάτι που τριβελίζει τον ανθρώπινο νου και όλες τις μορφές τέχνης επί αιώνες. Θα μπορούσαμε να πούμε πως στην εξέλιξη της φωτογραφίας ως τεχνικής αλλά και της αλλαγές στην κοινωνικοπολιτική κατάσταση άρχισε το γυμνό να αποκτά κάποιες κατηγορίες στις οποίες θα μπορούσε να διαχωριστεί από τις πρώτες Νταγκεροτυπίες αλλά μέχρι και τις μέρες μας.

Δεν είναι ακριβές ποια χρονολογία είχαμε την πρώτη γυμνή φωτογραφία, ένα είναι σίγουρο πως από το 1839 έως το 1841 είχαμε την πρώτη γυμνή φωτογραφία (διάφορες πηγές αναφέρουν το 1841 άλλες το 1844) τότε που ο χρόνος έκθεσης ενός καρέ ήταν 3-5 ως 10 λεπτά ανάλογα την εποχή και τις συνθήκες. Έχουν καταγραφεί περί τις 5000 Νταγκεροτυπίες (περίπου 1000 σώζονται μέχρι σήμερα) γύρω στο 1860 στην Ευρώπη με ερωτικό περιεχόμενο σε μια φάση που οι εικόνες ήταν μοναδικές(μη αναπαραγωγίσημες ), αρκετά ακριβές και φυσικά κυκλοφορούσαν σε ανώτερα κοινωνικά στρώματα.
Έχουμε κάποιες βασικές κατηγορίες γυμνού στα πρώτα χρόνια της φωτογραφικής τέχνης όπως οι Αναγεννησιακού τύπου, ακαδημαϊκής φύσεως και ουσιαστικά σε μορφή σπουδής στο γυμνό που χρονολογούνται γύρω στο 1850, ακόμα, οι ερωτικές εικόνες που συχνά αναφέρονται και ως Παριζιάνικες (το Παρίσι από το 1870 και ως τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ήταν η Μέκκα της ερωτικής φωτογραφίας) μιας και εκεί είχαν αναπαραχθεί αρκετές με μορφή καρτ ποστάλ ή καρτ βιζίτ για διάφορα καμπαρέ αλλά και για προσωπική χρήση.
Εξέλιξη αυτής της μορφής εικόνων ήταν και οι πορνογραφικές εικόνες που είχαν πραγματικά σκληρές σκηνές που και στις μέρες μας θα έκαναν αρκετούς να κοκκινίσουν ή να ενοχληθούν και μιλάμε ακόμα για το τέλος του 1800 και αρχές του 1900.
Αυτό ήταν και το εναρκτήριο λάκτισμα για να θεσπιστούν κάποιοι νόμοι για το τι είναι πορνογραφικό και τι όχι. Αργότερα είχαμε ποιο σκηνοθετημένες εικόνες γυμνού σε συνθήκες στούντιο που είχαν σκοπό να διανεμηθούν σε μορφή καρτ ποστάλ και να φτιάξουν μια κοινότητα ανταλλαγής τέτοιον εικόνων και θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε εδώ πως δεν υπήρχε τέτοια μονομέρεια όπως στις μέρες μας που γυμνό σημαίνει απαραίτητα γυναίκες χωρίς ρούχα! Τα στούντιο και οι φωτογράφοι άρχισαν να πληθαίνουν και φυσικό ήταν να υπάρχουν άνθρωποι που ασχολήθηκαν με το γυμνό σε άλλο επίπεδο, όπως καταγραφή εικόνων ανθρωπολογικού τύπου φωτογραφίζοντας γυμνά με ανθρώπους διαφορετικών εθνοτήτων και φυλών σε στούντιο αλλά και φυσικό περιβάλλον.
Η πιο γνωστή πάντως μορφή – κατηγορία γυμνού, είναι το καλλιτεχνικό γυμνό, που λίγο πριν το 1900 οι καλλιτέχνες έβλεπαν το γυμνό ως μια μορφή έκφρασης μέσα από φόρμες, φωτισμό αλλά και συμβολισμούς, που όμως οι δύσκολες εποχές κοινωνικά αλλά και από άποψη ανταπόκρισης του κοινού μερικοί φωτογράφοι μεταπήδησαν σε μια μορφή τεχνικής που βασίζετε στην ζωγραφική και είναι γνωστή σε όλους μας ως πικτοριαλισμός.
Ο πικτοριαλισμός που δεν είχε το γυμνό μόνο ως θέμα, είχε μια ονειρική soft focus όψη και έφερε μια νέα πιο οικία ως προς την ζωγραφική αίσθηση στο κοινό χρησιμοποιώντας νέες τεχνικές παρμένες από την art pompier .

Ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος εκτός από τις προφανείς απώλειες και αντίκτυπο στον μέσο άνθρωπο, επηρέασε κατά πολύ την φωτογραφία γυμνού που άρχισε να μην έχει καθόλου ανταπόκριση στον κόσμο παραγκωνίζοντας τους καλλιτέχνες φωτογράφους γυμνού αλλά και τους πικτοριαλιστές που οι τελευταίοι μέχρι το τέλος του 1920 είχαν ουσιαστικά εξαφανιστεί.
Το κίνημα των νατουραλιστών, ανθρώπων δηλαδή που προτιμούν τα φυσικά πράγματα στην ζωή (χορτοφαγία, γυμνισμός, φύση κλπ) δεν είναι κάτι καινούριο αλλά κάτι που έρχεται μεσώ χρόνο- μηχανής από τα ’20s (ο γυμνισμός ακόμα είναι ταμπού 80 χρόνια μετά!)επηρέασαν την φωτογραφία και ώθησε τους φωτογράφους να ασχοληθούν κατά κόρον με εικόνες γεμάτες γυμνιστές και φυσικό περιβάλλον σε διάφορες στάσεις και δραστηρίοτητες. Καθώς οι φωτογραφικές μηχανές μίκραιναν και οι φωτογράφοι άρχισαν να αρέσκονται στο να βρίσκονται εκτός στούντιο, το γυμνό σε φυσικούς χώρους άρχισε να γίνεται must, όλο και πιο πολλοί φωτογράφοι συνδύαζαν την φωτογραφία τοπίου με το γυμνό κάτι που παραμένει ως τάση μέχρι και τις μέρες μας.
Τα μεγαλύτερα πάντως βήματα όσον αφορά την φωτογραφία γυμνού αλλά και τις φωτογραφίες που λίγο ως πολύ έχουμε δει όλοι μας, δίνοντας μια πιο καλλιτεχνική άποψη, έγιναν μεταξύ πρώτου και δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και κυριότερες δεκαετίες από το 1930 ως το 1940.

Φωτογράφοι που έχουν κάνει διάσημες εικόνες και στιγμάτισαν την καλλιτεχνική δουλειά τους με αυτό εκείνη την περίοδο είναι πολλοί, επιγραμματικά αναφέρω τους εξής: Herbert List, Antre Kertesz, Brassai, ManRay, Manasse, Paco κ.α.
Είναι φυσικό και στατιστικά αποδεδειγμένο πως όπως η κοινωνία προχωρούσε αλλά και όποια σημαντική αλλαγή γινόταν( βιομηχανική επανάσταση, σεξουαλική επανάσταση, πόλεμοι, μουσική, εικαστικά κινήματα, μόδα) η φωτογραφία γυμνού ακολουθεί κατά πόδας και καταθέτει τα ανάλογα αποτελέσματα.

Η νεότερη ιστορία είναι λίγο πολύ γνωστή με τα 50s και 60s να είναι γεμάτα σεξουαλισμό και άνθιση των pin up girls και glamour φωτογραφίας με ποπ χρώματα και ψυχεδελικά μοτίβα. Από εκεί και πέρα, με χιλιάδες απόπειρες από πολλούς φωτογράφους ανά τον κόσμο και πλέον μη υπάρχοντας παρθενογένεση στην φωτογραφία η κάθε δεκαετία 70s – 80s και πέρα, άλλαξαν κατά βάση στιλιστικά το γυμνό είτε αυτό είχε να κάνει με τα αξεσουάρ, τα μαλλιά, το τοπίο αλλά και το χρώμα μιας και μιλάμε για πολύ εξελιγμένα υλικά πλέον όσον αφορά την τεχνική. Τρανταχτά παραδείγματα νεοτέρων φωτογράφων που ασχολήθηκαν με το θέμα είναι ο Helmut Newton, Araki, Robert Mapelthorpe, Michal Machu, Jan Saudek κ.α
Πάντως αν είχαμε την δυνατότητα να είχαμε στα χέρια μας μια τέτοια συλλογή εικόνων κατηγοριοποιημένες με γεωγραφική αλλά και χρονολογική σειρά, από την αρχή της γέννησης της φωτογραφίας γυμνού, θα μας έδινε δείγματα της αλλαγής του σωματότυπου, της αισθητικής, της κουλτούρας και τέλος της απήχησης- ανεκτικότητας του κοινού δεδομένης της σχέσης προσφοράς και ζήτησης στο εκάστοτε κοινωνικοπολιτικό σύστημα.
Στις μέρες μας τα ΜΜΕ έχουν κάνει το γυμνό να φαντάζει κάτι συνυφασμένο με την πορνογραφία και συνάμα κάτι το απαγορευμένο σε ένα πεινασμένο για θέαμα κοινό. Είναι λίγο αναχρονιστικό να μιλάμε για τέτοιου είδους ταμπού στην τέχνη αλλά και στην ζωή, θα έπρεπε να μιλάμε για αισθητική και το τι μας ενοχλεί ή τι μας αρέσει στην τεχνική, την φόρμα, τον συμβολισμό την ιδέα μιας φωτογραφίας γυμνού. Σοκαριστική δεν είναι μια εικόνα, αλλά η παραφιλολογία γύρω από αυτήν, τα κοινωνικά standarts που είναι ρευστά ανάλογα την εποχή αλλά και την γεωγραφική περιοχή και τέλος την κουλτούρα του κάθε θεατή. Φυσικά μιλώ για εικόνες που έχουν γίνει με νόμιμο τρόπο και δεν έχουν να κάνουν με εκμετάλλευση οποιουδήποτε ανθρώπου σε οποιοδήποτε επίπεδο, μιας και τώρα με την ψηφιακή τεχνολογία και την ευκολία του πράγματος σχοινοβατούμε ως κοινωνικό σύνολο σε μια του δίχως άλλο υπερβολή σε σχέση με το γυμνό και τις εικόνες.

Φωτογραφία γυμνού
του Πλάτωνα Ριβέλλη
Η φωτογραφία δεν αναπαριστά ένα γυμνό σώμα, αλλά το συγκεκριμένο σώμα που βρίσκεται μπροστά στον φωτογράφο. Η διαφορά αυτή άλλωστε είναι υπεύθυνη για το γεγονός ότι όλοι είμαστε πιο καχύποπτοι και επιφυλακτικοί όταν μας ζητηθεί να στηθούμε γυμνοί μπροστά στον φωτογραφικό φακό, από το να επιτρέψουμε σε κάποιον να μας ζωγραφίσει. Στην πρώτη περίπτωση ο εικονιζόμενος είμαστε εμείς οι ίδιοι, στη δεύτερη δανείσαμε απλώς το σώμα μας για μια αναπαράσταση.
Οι ζωγράφοι ασκούνται απεικονίζοντας το γυμνό σώμα. Μελετούν έτσι τις αναλογίες, την υφή και τα χρώματα. Οι φωτογράφοι δεν χρειάζεται να μελετούν τις λεπτομέρειες. Έχουν όμως μεγαλύτερη δυσκολία να συλλάβουν το σύνολο μέσα από τις λεπτομέρειες. Η φωτογραφία γυμνού βοηθάει τους φωτογράφους να μελετήσουν βαθύτερα τη λειτουργία τής φωτογραφίας και τη σχέση της με την πραγματικότητα τού θέματος. Ακριβώς επειδή σαν θέμα το γυμνό φέρει τη βαριά κληρονομιά τής ζωγραφικής και ταυτόχρονα την εξίσου βαριά παρουσία τής ηδονοβλεπτικής διάστασης τού φωτογραφικού φακού, επιβάλλεται η απόλυτα σαφής σχέση τού φωτογράφου με το θέμα. Με λίγα λόγια στη φωτογραφία είναι εξ ορισμού και εκ προοιμίου ανακόλουθο να ποζάρει ένα μοντέλο μπροστά σε μία ομάδα φωτογράφων χάριν σπουδής, όπως συμβαίνει στις σχολές των καλών τεχνών.
Όταν ο αείμνηστος Μάνος Χατζηδάκης σε ένα από τα «Καφενεία» τού Περιοδικού «Τέταρτο» μάς είχε συγκεντρώσει, μια μικρή ομάδα φωτογράφων, να μιλήσουμε για το γυμνό, έθεσε μια ερώτηση, αστεία ίσως αλλά και πολύ καίρια: «Όταν φωτογραφίζετε κάποιον γυμνό», είπε, «το κάνετε πριν ή μετά;». Και είχε δίκιο. Μια τέτοια ερώτηση δεν θα είχε θέση στη ζωγραφική.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να αποφασίσει ένας φωτογράφος είναι γιατί φωτογραφίζει κάτι. Και αυτό θα του καθορίσει εν μέρει και το πώς. Αν αυτό ισχύει για κάθε φωτογραφικό θέμα, στην περίπτωση τού γυμνού αποκτά κεφαλαιώδη σημασία. Το γυμνό τείνει να «απογυμνώσει» τον φωτογράφο, να τον αφήσει εκτεθειμένο, επειδή από μόνο του είναι ένα θέμα φορτισμένο που καταλαμβάνει ευκολότερα τον χώρο σε βάρος τής παρουσίας τού φωτογράφου.
Στη ζωή, και μην ξεχνάμε ότι η φωτογραφία τη ζωή έχει για πρώτη ύλη, η παρουσία τού γυμνού δεν είναι αυτονόητη. Συνδέεται με ορισμένες συνθήκες και υπακούει σε ορισμένους κανόνες. Η παρουσία επομένως ενός γυμνού σώματος πρέπει να δικαιολογείται και στη συνέχεια να υπερβαίνεται. Και πάλι, αν αυτό ισχύει για όλα τα θέματα, στην περίπτωση τού γυμνού είναι ακόμα πιο δύσκολο να επιτευχθεί. Σε αυτόν μάλλον τον λόγο οφείλεται και το γεγονός ότι υπάρχουν ελάχιστες περιπτώσεις μεγάλων φωτογράφων που να έχουν ασχοληθεί συστηματικά και με επιτυχία με το γυμνό. Και όσο και αν ψάξω, δύσκολα θα βρω κάποιον που να πέτυχε περισσότερο από τον Άγγλο Bill Brandt και μάλιστα όχι σε όλες τις φωτογραφίες του με γυμνά.
Για να πετύχει η φωτογράφιση γυμνού πρέπει ο φωτογράφος να ομολογήσει την αφετηρία του, π.χ. έλξη για ορισμένα σώματα, απέχθεια για άλλα, αγάπη για ένα σώμα, συμπόνια ή τρυφερότητα για άλλα, απεικόνιση τού χρόνου πάνω στα κορμιά, υπόγειος ή προφανής ερωτισμός, περιέργεια για τη διαδικασία, γοητεία απέναντι στο απροστάτευτο και το ευάλωτο που αποκαλύπτει η γύμνια, ή οτιδήποτε άλλο τον έκανε να επιλέξει την απόρριψη των ενδυμάτων. Στη συνέχεια πρέπει να επιχειρήσει την ανατροπή ή την εξισορρόπηση των κινήτρων του με μια άλλη αντίρροπη τάση. Ο Brandt, για παράδειγμα, πέτυχε κάτι τέτοιο με το να εντάξει τα γυμνά γυναικεία σώματα σε έναν χώρο καθημερινής οικειότητας, μπροστά λόγου χάριν σε ένα κρεβάτι ή σε ένα τραπέζι, ανατρέποντας όμως τη φυσικότητα τής παρουσίας τους μέσω ενός θεατρικού φωτισμού, μιας ανέκφραστης μορφής και μιας παραμορφωτικής γωνίας λήψης.
Στη φωτογραφία κανένα θέμα δεν μπορεί να είναι μια απλή πρόφαση, αλλά και κανένα δεν είναι αφ’ εαυτού αρκετό. Και όσο πιο φορτισμένο είναι ένα θέμα (και το γυμνό αναμφισβήτητα είναι) τόσο μεγαλύτερες είναι και οι απαιτήσεις του.
Tάκης Διαμαντόπουλος: “Γυμνά”,  λεύκωμα
από την παρουσίαση του λευκώματος
Στη σχετικα φτωχη ελληνικη φωτογραφικη βιβλιογραφια ενα βιβλιο εκπληξη:οι γυμνογραφιες του κ.Τακη Διαμαντοπουλου.
Αν μπορω να θυμηθω καλα ο μονος ως τωρα ελληνας φωτογραφος που τολμησε και εξεδωσε κατι αναλογο ηταν ο κ. Σκοπελιτης.Η παρουσα ομως εκδοση απο τον Καστανιωτη ειναι πολλαπλασια φιλοδοξη εκεινων του κ. Σκοπελιτη απο καθε αποψη.Χαρτι,εκτυπωση,διαστασεις.Τα παντα μαρτυρουν επιμελεια και φροντιδα περισση.
Μετα απο αρκετες εκδοσεις ο Τακης Διαμαντοπουλος εχει διαμορφωσει ενα στυλ στα φωτογραφικα του βιβλια που ειναι πολυ συγκεκριμμενο και ευκολοδιακριτο.Θα πρεπει αυτο το στυλ να το διαστειλουμε απο κεινο των δημοσιευσεων του στα περιοδικα,το οποιο συνδιαμορφωνεται απο τις συγκεκριμμενες εντολες του παραγγελιοδοτη οπως αυτες μεταφραζονται απο τον εκαστοτε στυλιστα που ειναι παρων στη φωτογραφιση.Εχουμε δηλαδη να κανουμε με το προσωπικο εργο του φωτογραφου.Εδω ο δημιουργος βρισκεται ενωπιος ενωπιω με τις επιλογες του.Αυτες τις επιλογες του τις κοινοποιει και κοινοποιωντας τες μας προσκαλει να τις κρινουμε.Εδω ειμαστε λοιπον!
Πρωτα απολα ειναι προφανης η μια και μονη επιρροη που διαπερνα απ’ακρου εις ακρον ολο το εργο οπως παρουσιαζεται στο βιβλιο: Richard Avedon.Το αγαπημενο παιδι (διαχρονικα) των φωτογραφων μοδας.Χαρακτηριστικα αυτης του της επιρροης:εμμονη στο ασπρομαυρο οχι τοσο για το εκφραστικο φορτιο που μια τετοια επιλογη μπορει να εχει οσο για τα στυλιστικα συμφραζομενα μιας τετοιας επιλογης.

Δηλαδη το ασπρομαυρο δεν χρησιμοποιειται για δραματικους ρολους που ενδιαθετα να το απαιτουν οσο για το δυνατο γραφιστικο αποτελεσμα που μπορει να δωσει.Για να το θεσω αλλιως:η χρηση του ασπρομαυρου ειναι προδιατεθειμενη προς το γραφιστικο.Σε επιρρωση αυτου του επιχειρηματος  ερχεται η ιδια η σχεδιαση του βιβλιου,οι επιμερους σελιδες και φυσικα αποθεωνεται με τις υστατες σελιδες του καταλογου των φωτογραφιων που δεν παραπεμπουν απλως αλλα αντιγραφουν απροκαλυπτα τον Avedon.
Στο βαθμο που μια τετοια δουλεια απευθυνεται σε ασχετους το εφφε λειτουργει μια χαρα και το βιβλιο φανταζει εξαιρετικο.Φανταστειτε ομως ποσο δυσαρεστη εντυπωση δημιουργει σε κοσμο που εν παση περιπτωσει δεν εχει μια τετοια ασυγχωρητη για την εποχη μας αγνοια.
Η επιρροη του Avedon ομως προχωραει ακομα πιο βαθεια.Με τη δειλη εξαιρεση μονο μιας φωτογραφιας ολες οι υπολοιπες εχουν τραβηχτει η τελος παντων παρουσιαζονται σ’ενα εντελως ουδετερο φοντο,ποτε ασπρο,ποτε μαυρο.Καμμια φορα,ειδικα στο τελευταιο, υπαρχουν στοιχεια μιας σκιας διαβαθμισμενης που δινει καποιο βαθος στην εικονα.Θελω να πω οτι τα γυμνα αυτα ζουν σε ενα ειδος κενου,σ’ενα χωρο αποστειρωμενο,δεν περιβαλλονται απο τιποτε,οι κινησεις τους,οι μετεωρισμοι τους,τα βλεμματα τους,τα χερια τους δεν θα συναντησουν τιποτε που οχι να ανακοψει αλλα ουτε να δεχτει στοργικα(οπως τους οφειλεται)αυτα τα σωματα.Ενα απολυτο γυμνο,χωρις το ελαχιστο ρουχο πανω του η εστω διπλα του η και παραπερα σ’εναν ολοτελα γεγυμνωμενο χωρο δεν ειναι γυμνο επιθυμητο και ζωντανο αλλα μια τυπικη,ξερη,ανυδρη,αναιμικη ακαδημαικη σπουδη(etude)δηλαδη ο,τι πιο απηρχαιωμενο και κατακριτεο μπορει ποτε η τεχνη  να παραξει.Και ειναι μονο η κινηση που σωζει αυτα τα γυμνα απ’το να μη γινουν σπουδες νεκροτομειου.
Οι μεγαλοι γυμνογραφοι-εννοω οι πραγματικα μεγαλοι και οχι οι επωνυμοι η οι γνωστοι-παντα ενετασσαν τα γυμνα τους σε καποιο χωρο οπου εκει η γυμνοτητα ασκει τα αισθησιακα της καθηκοντα.Αυτος ο χωρος μπορει να ειναι το υπαιθρο(δες πχ Giorgione,Correggio,Rubens η αργοτερα οCourbet, Manet,o Renoir φτανοντας ως τον Matisse),καλλιστα ομως μπορει ναναι ενα υπνοδωματιο(τι αλλο?)οπως με τον Tiziano,Rembrandt,Fragonard,Ingres η και τον Wesselman.Το ιδιο ισχυσε και για τους μεγαλους του φωτογραφικου γυμνου:τους Kertesz,Bill Brandt μεχρι τον αδικα παρεξηγημενο αλλα αληθινα μεγαλο και-παρα τα περι αντιθετου-τελικα αισθαντικο γυμνογραφο ,τον Helmut Newton.Γυμνα απογυμνωμενα απο το περιβαλλον τους και απο τα αξεσουαρ της γυμνοτητας τους ειναι νοητα μονο στη γραφιστικη(οπου μια συγκεκριμμενη λειτουργικοτητα ετσι επιτασσει)  και στην στειρα και θνησιγενη ακαδημαικη τεχνη.Η φωτογραφια του Richard Avedon και των επιγονων του συνδυαζει αυτες τις δυο προβληματικες εκφανσεις τεχνης.Εδω εστιαζεται και το προβλημα πειστικοτητας των εικονων του κ.Διαμαντοπουλου.Η επιρροη του αμερικανου ειναι καταλυτικη επανω του με αποτελεσμα ν’απονευρωνει την οποια διαθεση του για πραγματικη δημιουργικοτητα.Ο Avedon -το ιδιο οπως και ο Warhol-ειναι δημιουργημα των ισχυροτερων μεσων της εποχης τους δηλ. των περιοδικων.Οι περιοδικατζηδες ανα τον κοσμο διεδωσαν τη μυθοποιηση που ειχε ηδη επισυμβει στη χωρα εκπομπης της επιρροης τους,πολλες φορες ακριτα και αβασανιστα κι ετσι η αυρα αυτου του κουφιου μυθου βασανιζει  μεχρι σημερα δημιουργους του διαμετρηματος του κ. Διαμαντοπουλου.

Nelly’s: η άλλη οπτική!

Πάντα μου άρεσε η τέχνη και η ιδέα να απεικονίζεται σε όποιο μέσο και με όποιο τρόπο μπορεί να σκεφτεί κάποιος… θα σε πάω αρκετά χρόνια πίσω!
Μια πρωτοπόρος καλλιτέχνιδα για τότε, με ιστορία και διεθνώς αναγνωρισμένη είναι γνωστή ως Nelly’s

Φωτογραφίες που έμοιαζαν σαν ζωγραφιές σε καμβά ή σε κάποιο εικονογραφημένο αγγείο.
Κατέκριναν την τέχνη της σε μια εποχή που κυρίαρχος ήταν ο συντηρητισμός, όμως εκείνη και πάλι συνέχισε να εξυμνεί τον ελληνισμό με τα «γυμνά στην Ακρόπολη» σαν Καρυάτιδες μεταμορφωμένες σε μπαλαρίνες, που έχασαν τον δρόμο..

«Διαμαρτύρομαι εν ονόματι των Ολυμπίων θεών, οι οποίοι, ως γνωστόν, όχι μόνο επερπατούσαν γυμνοί, αρσενικοί και θηλυκοί, αλλά και θεόγυμνοι ελατρεύοντο στους ναούς των …»
Με αυτά τα λόγια, ο Παύλος Νιρβάνας ανέλαβε από τη στήλη του Ελεύθερου Βήματος την υπεράσπιση της.

Νοέμβριος 23, 2011

ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΜΠΟΤΕΣ ΚΑΝΟΥΝ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΝΑ ΝΙΩΘΟΥΝ ΣΕΞΥ??

Κάθε γυναίκα μεταμορφώνεται όταν φοράει τις αγαπημένες

 της μπότες. 

«Υπάρχει έντονος συμβολισμός σε ό,τι αφορά τις
 ψηλές μπότες. 
Πολλοί άνθρωποι τις έχουν υποσυνείδητα συνδέσει 
με ποπ σταρ, 
πειρατές ή ακόμα και στρατιώτες. Εξαιτίας λοιπόν
 αυτών των συνειρμών, 
οι μπότες δίνουν μία αίσθηση προστασίας, 
δύναμης και εξουσίας, με αποτέλεσμα 
όταν τις φοράς να νιώθεις πιο δυναμική 
και σέξι από ποτέ», εξηγεί o Θάνος Ασκητής,
 ψυχίατρος, σεξολόγος.

Read more: Sex And Psycho: ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΜΠΟΤΕΣ ΚΑΝΟΥΝ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΝΑ ΝΙΩΘΟΥΝ ΣΕΞΥ?? http://sexandpsycho.blogspot.com/2011/08/blog-post_9808.html#ixzz1eYSVyWVM
Under Creative Commons License: Attribution

Νοέμβριος 22, 2011

Οι συνθέτες των ελληνικών πορνό

Οι συνθέτες των ελληνικών πορνό
Κείμενο: Τάσος Π. Καραντής    09.05.2010   
Το πορνό dvd της Τζούλιας Αλεξανδράτου νομίζω ότι – πέρα από όλα όσα ακούστηκαν και συζητήθηκαν – ανανέωσε το κινηματογραφικό είδος του πορνό, το οποίο στην Ελλάδα έχει μια ιστορία 40 και παραπάνω χρόνων. Μπορεί η πρώτη η ελληνική ταινία με γυμνό να ήταν το «Δάφνις και Χλόη» του Ορέστη Λάσκου, γυρισμένη το 1930, και η πρώτη ταινία με τολμηρές, για την εποχή της, ερωτικές σκηνές, να ήταν «Η λίμνη των πόθων» του 1958, αλλά, ουσιαστικά, οι ελληνικές ερωτικές ταινίες του μαλακού πορνό (soft core) κάνουν, δειλά-δειλά, την εμφάνισή τους στα μέσα με τέλη της δεκαετίας του ’60, για να κορυφωθούν σ’ όλη σχεδόν τη δεκαετία του ’70 και να σβήσουν προς τα τέλη της, δίνοντας τη θέση τους στο σκληρό πλέον πορνό(hard core) των αρχών της δεκαετίας του ’80.   
Το είδος θα γνωρίσει την άνθιση, για μια περίπου πενταετία και θα αρχίσει να φθίνει μετά το 1985 και την είσοδο του βίντεο στη χώρα μας, αφού, λόγω πλέον του ανταγωνισμού, παρότι περνά και αυτό στις βιντεοπαραγωγές, νικιέται κατά κράτος από το ξένο σκληρό πορνό. Θα αντέξει, με σποραδικές πλέον κυκλοφορίες νέων ταινιών, ως τα τέλη της δεκαετίας του ’80, για να σβήσει μέσα στη δεκαετία του ’90. Ο ερωτικός κινηματογράφος (κι ιδιαίτερα το σκληρό πορνό) έχει γίνει πια ιδιωτικός κι οι τότε ελληνικές ταινίες του είδους φαντάζουν πια γραφικές, σε σχέση με τις ξένες, οι οποίες, φυσικά, εξελίσσονται συνεχώς και γι’ αυτό και προτιμώνται. Και να που, 20 σχεδόν χρόνια μετά, η Τζούλια Αλεξανδράτου ήρθε να “αναστήσει”, με την τεράστια εμπορική επιτυχία και τις μεγάλες πωλήσεις του dvd της, το είδος, αν και το μέλλον, βέβαια, θα δείξει κατά πόσο η περίπτωσή της ήταν απλά μια αναλαμπή ή θα υπάρξει ανάλογη συνέχεια.  Από τις αρχές περίπου της δεκαετίας του ’70 ως και τις μέρες μας, έχουν γυριστεί γύρω στις 250 ελληνικές πορνογραφικές ταινίες, οι περισσότερες, η
αλήθεια είναι, μαλακές και πολύ λιγότερες σκληρές. Θα πρέπει στο σημείο να ξεκαθαρίσω τους όρους “πορνό – πορνογραφική ταινία”, “μαλακό πορνό”(soft core) και “σκληρό πορνό”(hard core), αλλά και τον όρο “τσόντα”, για να μην υπάρχουν παρανοήσεις και παρεξηγήσεις. Πορνό – πορνογραφική ταινία : είναι η ταινία εκείνη που(ολόκληρη ή σκηνές της) έχει σκοπό να ερεθίσει σεξουαλικά μέσα από σαφείς απεικονίσεις σεξουαλικών πράξεων(πραγματικών ή μιμήσεών τους). 
Σκληρό πορνό (hard core): απεικονίζει σεξουαλικές πράξεις που συμβαίνουν πραγματικά μπροστά στην κάμερα, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην παρουσίαση των εν δράσει γεννητικών οργάνων.
Μαλακό πορνό (soft core): απεικονίζει μιμήσεις σεξουαλικών πράξεων, αποκλείοντας την ύπαρξη των γεννητικών οργάνων και παρουσιάζοντας, απλά, γυμνά σώματα σε διάφορες στάσεις και περιπτύξεις. 
Τσόντα : Την εποχή της δικτατορίας που δεν επιτρεπόταν η ελεύθερη προβολή του σκληρού πορνό, αλλά μόνο του μαλακού πορνό, είχαμε το (καθαρά ελληνικό) φαινόμενο της “τσόντας”, δηλαδή της παρεμβολής(σε ορισμένους κινηματογράφους) σε μια ταινία μαλακού πορνό, σκληρών ερωτικών σκηνών από άλλη ταινία hard core, με την ανοχή της αστυνομίας. Λόγω λοιπόν αυτής της πρακτικής της προσθήκης(τσόντας) σκληρών ερωτικών σκηνών, η λέξη “τσόντα”, πέρασε στο λαϊκό λεξιλόγιο με τη, γενικότερη, έννοια της ταινίας σκληρού πορνό(hard core).  
Θα άξιζε, επίσης, αλλά δεν είναι της παρούσης, γιατί ξεφεύγει από το θέμα της έρευνάς μας, να διερευνηθεί, γιατί το είδος των ερωτικών και πορνογραφικών ταινιών(μαλακών και σκληρών) θεωρήθηκε κατώτερο συνολικά, όπως, κάτι αντίστοιχο, συνέβη και με τις ταινίες τρόμου, αλλά και την αστυνομική λογοτεχνία ή τη λογοτεχνία τρόμου κι επιστημονικής φαντασίας. Το θέμα, όπως καταλαβαίνετε, έχει να κάνει με τις κυρίαρχες αξίες και την αισθητική, του πολιτισμού και της κουλτούρας μας,  οι οποίες θεσπίζουν – πάντα με ιδεολογικά μόνο κριτήρια – και τους αντίστοιχους “κανόνες”. Να επισημανθεί, ακόμα, ότι στην Ελλάδα, την αξία ή την απαξία των διάφορων προϊόντων της τέχνης την καθόριζε και την καθορίζει ακόμα η αριστερή διανόηση. Γι’ αυτό, εξάλλου, και για το ελληνικό πορνό, ιδιαίτερα το μαλακό της δεκαετίας του ’70, “υπεύθυνη” θεωρήθηκε η δικτατορία, κάτι που δεν έχει σχέση με την αλήθεια, αφού το είδος άνθισε παγκόσμια αυτήν την δεκαετία.
Στις soft core ελληνικές ερωτικές ταινίες έπαιξαν πολλοί γνωστοί ηθοποιοί, αλλά πρέπει να διευκρινίσω, ότι δεν γύρισαν σκληρές ερωτικές σκηνές, δεν έκαναν, δηλαδή, πραγματικό σεξ μπροστά στην κάμερα. Αυτό που συνέβη, είναι ότι, σε σκληρές εκδοχές της ίδιας ταινίας που πρωταγωνιστούσαν κι η οποία κυκλοφόρησε αποκλειστικά στο εξωτερικό, προστέθηκαν σκληρές ερωτικές σκηνές από άλλες ταινίες του είδους. 
Κυρίαρχη καλτ ανδρική φιγούρα είναι, σαφώς, ο θρυλικός Κώστας Γκουζγκούνης και γυναικείες (στα soft core), θα έλεγα, η Γκιζέλα Ντάλι με την Τίνα Σπάθη. Μεγάλη παρουσία είχαν όμως (πάντα στα soft core) κι οι Άννα Φόνσου, Ανδρέας Μπάρκουλης, Φαίδωνας Γεωργίτσης, Ανέστης Βλάχος κ.ά. Ακόμα έπαιξαν κι οι : Λυκούργος Καλλέργης, Γιάννης Αργύρης, Άγγελος Αντωνόπουλος, Γιάννης Βόγλης, Νίκος Γαλανός, Λάκης Κομνηνός, Ηλίας Λογοθέτης, Γιώργος Μούτσιος, Βαγγέλης Καζάν, Παύλος Λιάρος, Κάτια Δανδουλάκη, Μιμή Ντενίση, Μπέτυ Αρβανίτη, Κατιάνα Μπαλανίκα,  Έλενα Ναθαναήλ, Ελένη Ανουσάκη, Νέλλη Γκίνη, Βέρα Κρούσκα, Δώρα Σιτζάνη, Μαρία Βασιλείου κ.ά. Ο πιο γνωστός δε σκηνοθέτης του είδους είναι ο Όμηρος Ευστρατιάδης.   
Στο σκληρό πορνό(hard core) τα ονόματα δεν είναι τόσο γνωστά στο ευρύ κοινό, αλλά οι άντρες, ιδίως της γενιάς μου (40+) και πιο πίσω, θα έχουν
ακούσει ονόματα και ψευδώνυμα σαν αυτό της Κατερίνας Σπάθη και των αρσενικών επιβητόρων Σπύρου Λοκατζή και Τέλη Σταλόνε, με ό,τι αυτά, φυσικά, σηματοδοτούν(ανδρικό πρότυπο ειδικών στρατιωτικών δυνάμεων(ΛΟΚ) και «Ρόκυ» – «Ράμπο» του Σιλβέστερ Σταλόνε). Όπως, επίσης, θα
έχουν ακουστά διάσημους τίτλους σκληρών ελληνικών πορνό : «Το μικρόφωνο της Αλίκης», «Η κυρία κι ο μούτσος», «Εμείς οι βλάχοι όπως λάχει»,
«Ο Μανωλιός ο μπήχτης», «Το παλαμάρι του βαρκάρη» κ.ά.

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ; Ποιοι συνθέτες έχουν γράψει τη μουσική στα ελληνικά πορνό; Γιατί κι οι ερωτικές ελληνικές ταινίες (μαλακές και σκληρές) έχουν τη μουσική τους! Κι, αρκετές φορές, την έχουν υπογράψει γνωστοί συνθέτες κι έχουν ακουστεί σ’ αυτές τραγούδια με τις φωνές γνωστών τραγουδιστών. Πάντα, βέβαια, μιλάμε για τις soft core, διότι στις hard core , ακόμα κι αυτός που είχε αναλάβει να γράψει τη μουσική ή να κάνει τη μουσική επιμέλεια, εμφανιζόταν, όπως κι οι περισσότεροι πρωταγωνιστές και λοιποί συντελεστές, με ψευδώνυμο.
Αυτό, λοιπόν, προσπαθεί να κάνει αυτό το αφιέρωμα, να παρουσιάσει  όλους όσους έγραψαν μουσική για τις – soft core & hard core  – ελληνικές ερωτικές και πορνογραφικές ταινίες. Βρέθηκαν στοιχεία για 102 ταινίες, στις οποίες, υπογράφουν τη μουσική, έχουν τη μουσική επιμέλεια ή ακούγονται τραγούδια τους, 52 συνθέτες. Ανάμεσά τους συναντάμε και τους Μάνο Χατζιδάκι(στην πρώτη ταινία με τολμηρές ερωτικές σκηνές του ελληνικού κινηματογράφου), Σταύρο Ξαρχάκο, Γιώργο Ζαμπέτα, Γιάννη Σπανό, Μάνο Λοίζο, Σταύρο Κουγιουμτζή, Νίκο Μαμαγκάκη, Βασίλη Δημητρίου κ.ά., καθώς και πολύ γνωστούς τραγουδιστές(Γιάννη Πουλόπουλο, Γιώργο Νταλάρα, Γιάννη Πάριο, Αρλέτα, Μαρία Δημητριάδη, Αφροδίτη Μάνου, Λίτσα Σακελλαρίου, Δόμνα Σαμίου, Ελένη Ροδά, Ελπίδα, Δάκη κ.ά.), των οποίων τραγούδια με τη φωνή τους ακούγονται στις ταινίες αυτές.
Πολύτιμη πηγή πληροφοριών(τίτλοι, υποθέσεις και θεματολογία ταινιών, ονόματα σκηνοθετών, ηθοποιών, συνθετών και τραγουδιστών) υπήρξε η ψηφιακή συλλογή (φιλμογραφία) της Ταινιοθήκης της Ελλάδας(www.tainiothiki.gr), αλλά κι οι εκδόσεις «Αυστηρώς ακατάλληλον – ελληνικό πορνό» (του Άρη Δημητρίου, εκδ. Οξύ, Αθήνα 2000) και «Φιλμογραφία του ελληνικού κινηματογράφου»(του Στάθη Βαλούκου, εκδ. Αιγόκερως, Αθήνα 1998). Και, βέβαια, χρήσιμη είναι πάντα η «Ελληνική Δισκογραφία» του Πέτρου Δραγουμάνου.
Τα σάουντρακ των ταινιών αυτών που έχουν κυκλοφορήσει σε δίσκο είναι απειροελάχιστα(αναφέρονται παρακάτω) κι είναι κατανοητό αυτό, λόγω των ταμπού και των προκαταλήψεων που ακόμα υπάρχουν για το είδος. Κι όμως, θεωρώ, ότι όλοι αυτοί οι καλλιτέχνες(δημιουργοί κι ερμηνευτές), ανεξαρτήτως των κινήτρων τους, ήταν, εκ των πραγμάτων, τολμηροί και πρωτοπόροι για την εποχή τους. Νομίζω λοιπόν, ότι είναι απαραίτητη η έκδοση μιας συλλογής, που να συγκεντρώνει μια επιλογή από τις μουσικές και τα τραγούδια των ελληνικών ερωτικών και πορνογραφικών ταινιών. Θα αποτελέσει, όντως, μια πρωτότυπη ανθολογία της πιο ερωτικής πλευράς της ελληνικής κινηματογραφικής μουσικής.

Ακολουθεί, ανά συνθέτη (αλφαβητικά), η σχετική – με όλες τις πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν – φιλμογραφία :      

Νίκος Αλαγόπουλος
– «Πολύ θερμές και πρόθυμες για όλα»(1975). Soft core ελληνική ερωτική ταινία. Η μουσική επιμέλεια ανήκει στο Νίκο Αλαγόπουλο.

Μπάμπης Αλέπης
– «Παίζοντας σε δυο κρεββάτια»(1975).Soft core ελληνική ερωτική ταινία.
– «Γυμνό κεντρί»(1975). Soft core ερωτική ταινία με την Τίνα Σπάθη.
– «Χορός των βρώμικων εραστών»(1976). Soft core ελληνική ερωτική ταινία.
– «Ερωτική τελετή»(1977). Ερωτική περιπέτεια (soft core) σε σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη. Η υπόθεση : Μια άβγαλτη κοπελίτσα γνωρίζει τον
έρωτα και μεταμορφώνεται σε ακόλαστη ερωτομανή. 
– «Το σύμπλεγμα»(1977). Ερωτικό θρίλερ(soft core). Η υπόθεση : Η εκμετάλλευση ενός μανεκέν – φωτομοντέλου από τον εραστή της που είναι
φωτογράφος γυμνών μοντέλων.
– «Γυμνό φωτομοντέλο»(1978). Soft core ελληνική ερωτική ταινία σε σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη. Στην ταινία τραγουδάει η Λίτσα Σακελλαρίου.
Η μουσική στα παραπάνω φιλμ ανήκει στον Μπάμπη Αλέπη, γνωστό κι ως μοντέρ στο χώρο του ελληνικού κινηματογράφου.

Βασίλης Αρχιτεκτονίδης
– «Ο κύκλος της ανωμαλίας»(1971). Ερωτική περιπέτεια(soft core) με τη Γκιζέλα Ντάλι. Η υπόθεση : Μια γυναίκα με τη βοήθεια του εραστή της δηλητηριάζει τον άντρα της, αλλά η θετή κόρη της εκδικείται το θάνατο του πατέρα της. 

– «Αιχμάλωτοι της ηδονής»(1972). Ερωτική αστυνομική περιπέτεια(soft core), που διαφημιζόταν, ως μια ταινία σοκ! Η υπόθεση : Ένας
θανατοποινίτης(υπήρχε η θανατική ποινή στην Ελλάδα του 1972), εξομολογείται σ’ έναν ιερέα την αλήθεια σχετικά με το έγκλημά του.
– «Κολασμένη φύση»(1972). Ερωτική περιπέτεια(soft core) με τον Ερρίκο Μπριόλα. Η υπόθεση : Ένας ζωγράφος που ζει σ’ ένα
απομονωμένο σπίτι γνωρίζει μια ερωτομανή κοπέλα και συγκρούεται με έναν βοσκό που τη διεκδικεί ερωτικά.
– «Παρθενική σάρκα»(1974). Ερωτική περιπέτεια(soft core). Η υπόθεση : Ένα κορίτσι καλής οικογενείας μπλέκεται με μια σπείρα
καθαρμάτων που τη χρησιμοποιούν για να ικανοποιήσουν τα βρωμερά τους ένστικτα.
– «Διεστραμμένοι από τη γέννα τους»(1974). Soft core ερωτική ταινία με τον θρυλικό Κώστα Γκουζγκούνη.

– «Στην παγίδα του σεξ και του εγκλήματος»(1975). Αστυνομική ερωτική περιπέτεια(soft core) με τον Κώστα Γκουζγκούνη. Η υπόθεση :
Μια συμμορία αδίστακτων κακοποιών ετοιμάζει κάποιο κόλπο αγνοώντας πως ένα μέλος της είναι αστυνομικός.

Ο Βασίλης Αρχιτεκτονίδης είναι γνωστός δημιουργός, με μεγάλο και πολυποίκιλο έργο : κύκλους τραγουδιών, μουσική για κινηματογράφο-θέατρο-
τηλεόραση, αλλά και λόγια μουσική. Το όνομά του έχει ταυτιστεί με το βάφτισμα στη δισκογραφία του Γιώργου Νταλάρα (1967) και του Βασίλη Παπακωνσταντίνου(1972), μια κι αυτός έγραψε τα πρώτα τους τραγούδια.

Κίμων Βασιλάς
– «Κυνηγημένοι εραστές» (1972). Ερωτική περιπέτεια(soft core), σε σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη, με τους : Φαίδωνα Γεωργίτση, Δώρα Σιτζάνη,

Άννα Φόνσου, Γκιζέλα Ντάλι κ.ά. Η υπόθεση : Δυο νέοι εξοικονομούν μετά από μια ληστεία τα έξοδά τους κι έρχονται στην Αθήνα για τη μεγάλη ζωή.
Το σάουντρακ της ταινίας έχει κυκλοφορήσει από την POTFLEUR. Τη μουσική την υπογράφει ο Κίμων Βασιλάς, αλλά στο φίλμ ακούγονται και τα τραγούδια του Σταύρου Κουγιουμτζή : «Ένας κόμπος η χαρά μου», «Κάποιον άλλον φίλησες στο στόμα», «Μ’ έκοψαν με χώρισαν στα δυο» & «Όταν ανθίζουν πασχαλιές» με τον Γιώργο Νταλάρα.    

Άκης Γούναρης
– «Ολέθρια συνάντηση»(1989). Soft core ελληνοϊταλική συμπαραγωγή με θεματολογία: συζυγική απιστία, τραβεστί, τρίο.


Βασίλης Δημητρίου
– «Sex … 13 μποφόρ»(1971).Τολμηρή ερωτική περιπέτεια(soft core) με τον Κώστα Γκουζγκούνη αλλά και τον Λυκούργο Καλλέργη. Η
υπόθεση : Ένας ψαράς ναυαγεί σ’ ένα ερημονήσι και ξελογιάζει την κόρη του φαροφύλακα(θεματολογία: αποπλάνηση, ελευθέρια συμπεριφορά).
Ο γνωστός συνθέτης Βασίλης Δημητρίου, που έχει γράψει τη μουσική για επιτυχημένα σήριαλ της ελληνικής τηλεόρασης(«Βαμμένα κόκκινα μαλλιά», «Ο μεγάλος θυμός», «Πρόβα νυφικού» κ.ά.), υπογράφει τη μουσική σ’ αυτήν την ερωτική ταινία.
 

Γιώργος Δημητρίου
– «Ο πυρετός της ηδονής»(1974). Ερωτική περιπέτεια (soft core). Η υπόθεση : Η κόρη ενός βιομηχάνου, βρίσκεται νεκρή από υπερβολική δόση ναρκωτικών, τα οποία διακινούνται από μια σπείρα, της οποίας αρχηγός είναι ο πατέρας της(θεματολογία: λεσβιακός έρωτας, μπανιστήρι).
– «Διαστροφές»(1974). Soft core ερωτική ταινία με την Τίνα Σπάθη.
– «Διεστραμμένο τρίγωνο»(1974). Soft core ερωτική ταινία.
Όμηρος Ευστρατιάδης
– «Νεφέλη»(1980). Soft core ελληνική ερωτική ταινία σε σκηνοθεσία του Όμηρου Ευστρατιάδη με θεματολογία την αποπλάνηση και το λεσβιακό έρωτα. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης έχει αναλάβει και τη μουσική επιμέλεια της ταινίας του(ντίσκο μουσική της εποχής). 

Γιώργος Ζαμπέτας
– «Όσο υπάρχει έρωτας»(1970). Ερωτική περιπέτεια(soft core) του Όμηρου Ευστρατιάδη με τη Γκιζέλα Ντάλι. Η υπόθεση: Μια πόρνη περιμαζεύει στο σπίτι της έναν ναυτικό που πάσχει από αμνησία. Η ταινία διαφημιζόταν ως εξής : «Ότι δεν ετόλμησε μέχρι σήμερα ο ελληνικός κινηματογράφος»!
Τη μουσική της ταινίας την υπογράφει ο Ανδρέας Πρέζας (βλ. παρακάτω), αλλά στην ψηφιακή συλλογή της Ταινιοθήκης της Ελλάδας, υπάρχει δίπλα στο όνομα του Πρέζα κι αυτό του Γιώργου Ζαμπέτα, μια και στην ταινία ακούγονται τραγούδια του με την Ελένη Ροδά κ.ά.

Γιώργος Θεοδοσιάδης
– «Ανώμαλο φορτίο»(1977). Soft core ελληνική ερωτική ταινία.
Ο, γνωστός μαέστρος, Γιώργος Θεοδοσιάδης έχει γράψει τραγούδια για την Τζένη Βάνου και τον Τόλη Βοσκόπουλο, αλλά έχει υπογράψει και τη μουσική για θεατρικές παραστάσεις κι ελληνικές ταινίες. 
Τζίμης Θεοδωρόπουλος
– «Ναζιάρες υπηρέτριες» (1989). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: ανδρικός αυνανισμός, γυναικείος αυνανισμός, μπανιστήρι, παρτούζα, σεξουαλικά βοηθήματα, στριπτίζ, συζυγική απιστία.

Γιώργος Θεοφιλόπουλος
– «Σάρκα με σάρκα» (1970). Soft core ελληνική ερωτική ταινία. Τη μουσική την υπογράφει ο μαέστρος Γιώργος Θεοφιλόπουλος(1918 – 1998).

Ζακ Ιακωβίδης
– «Όργια σε τιμή ευκαιρίας»(1973). Αστυνομική ερωτική περιπέτεια(soft core) με το Γιάννη Βόγλη και τη Νέλλη Γκίνη. Η υπόθεση : Ένας κατάδικος βγαίνει από τις φυλακές αποφασισμένος να εκδικηθεί τον υπαίτιο του διασυρμού του, που συζεί και εκπορνεύει την αδερφή του.
Ο Ζακ Ιακωβίδης είναι από τους πιο χαρακτηριστικούς συνθέτες του θεάτρου(επιθεωρήσεις & μιούζικαλ), αλλά και της τηλεόρασης («Λούνα παρκ» & «Η λάμψη»), ενώ τραγούδια του έχουν πει η Τζένη Βάνου, ο Τόλης Βοσκόπουλος κ.ά. 

Νίκος Ιγνατιάδης
– «Καυτή εκδίκηση του σεξ»(1972). Ερωτική περιπέτεια(soft core) με την Γκιζέλα Ντάλι και τον Κώστα Πρέκα. Η υπόθεση : Η αδελφή μιας κοπέλας που πέθανε τραγικά από τη σκληρή μεταχείριση ενός σωματέμπορου, αποφασίζει να εκδικηθεί το θάνατό της.
Μια άλλη μουσική πλευρά του Νίκου Ιγνατιάδη, του γνωστού συνθέτη των μεγάλων επιτυχιών με τη Νάνα Μούσχουρη, τη Μαρινέλλα, τον Τόλη Βοσκόπουλο, τη Λίτσα Διαμάντη και, κυρίως, το Γιάννη Πάριο.

Τέλης Ιερός
– «Καυτό σεξ στην άμμο»(1992). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: λεσβιακός έρωτας, παρτούζα, πρωκτικός έρωτας, σεξουαλικά βοηθήματα. Στον Τέλη Ιερό ανήκει η μουσική επιμέλεια.

Σωκράτης Ιωάννου
– «Το κάνω και με δύο»(1989). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: γυναικείος αυνανισμός, συζυγική απιστία, τηλεφωνικό σεξ, τρίο. Στον Σωκράτη Ιωάννου ανήκει η μουσική επιμέλεια. 
Μ. Καλής
– «Πάρτυ με ούζα»(1986). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: αιμομιξία, βιασμός, γυναικείος αυνανισμός, δεσμά και υποταγή, λεσβιακός έρωτας, παρτούζα, πρωκτικός έρωτας, συζυγική απιστία, τρίο.

Κώστας Καπνίσης
– «Σεξομανία»(1974). Δίπτυχη ερωτική περιπέτεια(soft core) με τη Μαρία Ιωαννίδου. Η υπόθεση : Μια νευρωτική κοπέλα διηγείται σ’ έναν ψυχίατρο την ερωτική της ζωή(θεματολογία : αποπλάνηση, λεσβιακός έρωτας, συζυγική απιστία).
Ο Κώστας Καπνίσης(1920 – 2007), που υπογράφει τη μουσική σ’ αυτήν την ερωτική ταινία, είναι ένας από τους πιο γνωστούς κινηματογραφικούς συνθέτες, αφού έχει γράψει τη μουσική για περισσότερες από 110 ταινίες, ντοκιμαντέρ και θεατρικές παραστάσεις. Όλοι θα γνωρίζουν ταινίες, σαν τις «Υπολοχαγός Νατάσσα», «Παπαφλέσσας», «Ο κατήφορος» κ.ά., στις οποίες έχει γράψει τη μουσική ο Καπνίσης.

Τάκης Καρδάς
– «Ζω μόνο για τον έρωτα»(1976).Ερωτική περιπέτεια(soft core) σε σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη. Η υπόθεση : Μια ερωτομανής
αναζητά την ερωτική τελειότητα αλλάζοντας συνέχεια εραστές. Τη μουσική υπογράφει ο Τάκης Καρδάς και τα τραγούδια ερμηνεύει ο Γιάννης Πουλόπουλος. 

Κώστας Κλάββας
– «Κατηγορώ το κορμί μου»(1969). Ερωτική περιπέτεια(soft core) σε σκηνοθεσία του Ερρίκου Ανδρέου, με τους : Κώστα Πρέκα, Βέρα
Κρούσκα, Στέφανο Στρατηγό κ.ά. Η υπόθεση : Ένας αστυνομικός αναλαμβάνει την περίεργη υπόθεση της κλοπής των κοσμημάτων μια ερωτομανούς χορεύτριας και ανασκαλεύει τη ζωή της.
Ο Πειραιώτης πιανίστας και συνθέτης Κώστας Κλάββας είναι γνωστός από το πασίγνωστο κινηματογραφικό τραγούδι του «Σου το ’πα μια και δυο και τρεις»(σε στίχους του Κώστα Πρετεντέρη) με τον Γιάννη Βογιατζή. Έχει γράψει αρκετά τραγούδια και τη μουσική σε δεκάδες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, αλλά και συμφωνικά έργα. Έχει διδάξει στο Μουσικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Σταύρος Κουγιουμτζής
– «Κυνηγημένοι εραστές»(1972). Ερωτική περιπέτεια(soft core), σε σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη, με τους : Φαίδωνα Γεωργίτση, Δώρα Σιτζάνη, Άννα Φόνσου, Γκιζέλα Ντάλι κ.ά. Η υπόθεση : Δυο νέοι εξοικονομούν μετά από μια ληστεία τα έξοδά τους κι έρχονται στην Αθήνα για τη μεγάλη ζωή.
Τη μουσική της ταινίας την υπογράφει ο Κίμων Βασιλάς(έχει μάλιστα κυκλοφορήσει και το σάουντρακ, βλ. παραπάνω), αλλά στην ψηφιακή συλλογή της Ταινιοθήκης της Ελλάδας, υπάρχει δίπλα στο όνομα του Βασιλά κι αυτό του Σταύρου Κουγιουμτζή, μια και στην ταινία ακούγονται τα τραγούδια του : «Ένας κόμπος η χαρά μου», «Κάποιον άλλον φίλησες στο στόμα», «Μ’ έκοψαν με χώρισαν στα δυο» & «Όταν ανθίζουν πασχαλιές» με τον Γιώργο Νταλάρα.

Γιώργος Κριμιζάκης
– «Το νησί της αμαρτίας»(1973). Αστυνομική ερωτική περιπέτεια(soft core). Η υπόθεση : Δυο ισοβίτες δραπέτες δραπετεύουν κατά τη μεταγωγή τους και καταφεύγουν σ’ ένα νησί(θεματολογία: βιασμός). 
Ο Γιώργος Κριμιζάκης, πέρα από τις συνεργασίες του με μεγάλους τραγουδιστές(Μαρινέλλα, Βοσκόπουλο, Πουλόπουλο κ.ά.), έχει γράψει τη μουσική για περισσότερες από 100 ελληνικές ταινίες, αλλά και θεατρικές παραστάσεις.

Γεράσιμος Λαβράνος

– «Το κορίτσι και το άλογο»(1973). Ερωτική περιπέτεια(soft core), με την Άννα Φόνσου και τον Γιάννη Αργύρη. Η υπόθεση: Ο γιος ενός ζωγράφου επισκέπτεται τον απομονωμένο σε μια βίλα πατέρα του και τα φτιάχνει με την ερωμένη του. Θεωρείται μια από τις πιο καλλιτεχνικές ερωτικές ταινίες της χρυσής δεκαετίας( του ’70) του ελληνικού μαλακού πορνό. Πρόκειται, ουσιαστικά, για την ελεύθερη διασκευή της τραγωδίας του Ευριπίδη «Ιππόλυτος».
Ο συνθέτης Γεράσιμος Λαβράνος (αδερφός του Νίκου Λαβράνου), γνωστός από τα τραγούδια που έχει γράψει για τη Τζένη Βάνου, τον Γιάννη Πάριο, τη Βίκυ Μοσχολιού κ.ά., καθώς και τη μουσική για την ταινία «Η σοφερίνα» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, υπογράφει τη μουσική της ταινίας. Τραγουδάει η Ελπίδα.
Νίκος Λαβράνος
– «Τα παιδιά του διαβόλου»(1976). Soft core ελληνική ταινία σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη, με θεματολογία: αιμομιξία, ανδρική ομοφυλοφιλία, βιασμός, κτηνοβασία, λεσβιακός έρωτας, μπανιστήρι.
Ο συνθέτης Νίκος Λαβράνος (αδερφός του Γεράσιμου Λαβράνου), γνωστός από τα τραγούδια που έχει γράψει για τη Βίκυ Μοσχολιού, τον Γιώργο Νταλάρα, τον Τόλη Βοσκόπουλο, τον Γιάννη Καλατζή κ.ά., υπογράφει τη μουσική της ταινίας.

Μάνος Λοίζος– «Η ιδιωτική μου ζωή»(1971). Αστυνομική ερωτική περιπέτεια(soft core) σε σκηνοθεσία του Όμηρου Ευστρατιάδη, με την Άννα Φόνσου και τον Ανδρέα Μπάρκουλη. Η υπόθεση : Ένας ανακριτής αναλαμβάνει μια υπόθεση δολοφονίας και ερευνά το αμαρτωλό παρελθόν μιας γυναίκας. 
– «Πρόκληση»(1971). Ερωτική περιπέτεια(soft core) σε σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη, με την Άννα Φόνσου, την Έλενα Ναθαναήλ, τον Ανδρέα Μπάρκουλη κ.ά. Η υπόθεση : Δυο νεαροί μπλέκουν με μια ερωτομανή πλούσια μεσόκοπη και την κόρη της και παρασύρονται στην ντόλτσε βίτα.
Μια γνωστή πλευρά του έργου του Μάνου Λοίζου είναι κι η μουσική που έχει γράψει για ελληνικές ταινίες, με αποκορύφωμα τη θρυλική «Ευδοκία». Ανάμεσά τους κι οι δυο αυτές ερωτικές ταινίες. Αξίζει να αναφερθεί ότι στην πρώτη(«Η ιδιωτική μου ζωή») και στη δεύτερη(«Πρόκληση»), ακούγονται – σε άλλες εκτελέσεις – τα πασίγνωστα(με τη φωνή του Γιώργου Νταλάρα) τραγούδια : «Αχ χελιδόνι μου» και «Μάνα δεν φυτέψαμε». Το πρώτο το λέει η Λίτσα Σακελλαρίου και το δεύτερο ο Γιάννης Πάριος. Τις δυο αυτές διαφορετικές εκτελέσεις των τραγουδιών αυτών, μπορεί να τις βρει κανείς στη συλλογή «Ο Μάνος Λοίζος στον ελληνικό κινηματογράφο»(MINOS – EMI / 2007).

Νίκος Μαμαγκάκης
– «Σατανικές ερωμένες»(1974). Ερωτική περιπέτεια(soft core) με το Φαίδωνα Γεωργίτση και την Άννα Φόνσου. Η υπόθεση : Ένας άντρας επιστρέφει στην Ελλάδα μετά από πολλά χρόνια απουσίας και αντικαθιστά έναν φίλο του συγγραφέα στην κοινωνική και ερωτική του ζωή.
Είναι γνωστή και του Νίκου Μαμαγκάκη η κινηματογραφική πλευρά, με πασίγνωστους τίτλους : «Η αρχόντισσα κι ο αλήτης», «Η δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά», «Η νεράιδα και το παλικάρι», «Μια Ιταλίδα απ’ την Κυψέλη» & «Λούφα και παραλλαγή». Ανάμεσά τους, υπάρχει κι αυτή η ερωτική ταινία, σε σενάριο και σκηνοθεσία του ίδιου του πρωταγωνιστή της, Φαίδωνα Γεωργίτση. Τα τραγούδια είναι σε στίχους της Θεοδώρα Ντάκου και του Μποστ(Μέντη Μποσταντζόγλου) και τα ερμηνεύουν η Αρλέτα κι ο Ζήσης.
Ζακ Μεναχέμ
– «Μιρέλλα η σάρκα της ηδονής »(1973). Ερωτική περιπέτεια(soft core) με την Γκιζέλα Ντάλι και τον Φαίδωνα Γεωργίτση. Η υπόθεση : Η φιλήδονη γυναίκα ενός πλούσιου αλλά ανάπηρου άντρα έχει σαν εραστή της τον υπηρέτη της βίλας(θεματολογία : συζυγική απιστία).
– «Δαίμονες της βίας και του σεξ»(1973). Ερωτικό θρίλερ(soft core) με την Γκιζέλα Ντάλι. Η υπόθεση : Ένα πτώμα στο πορτμπαγκάζ ενός αυτοκινήτου και ένα εκατομμύριο δολάρια κλεμμένα από μια τράπεζα της Νοτίου Αφρικής αποτελούν το έναυσμα για έναν παράνομο έρωτα με τραγική κατάληξη.
– «Αιμιλία η διεστραμμένη»(1974). Ερωτική αστυνομική περιπέτεια(soft core) με τη Γκιζέλα Ντάλι. Η υπόθεση : Μια όμορφη νέα και πλούσια κοπέλα ζει διπλή ζωή, την ημέρα είναι δασκάλα πιάνου και τη νύχτα αναζητά τυχαίους εραστές που τους σκοτώνει σε στιγμές ερωτικού παροξυσμού.
Τη μουσική επιμέλεια την υπογράφει ο γνωστός μουσικός παραγωγός και μουσικολόγος Ζακ Μεναχέμ(1929 – 2008)

Γεράσιμος Μηλιαρέσης
– «Ρωξάνη, η οδύσσεια του σεξ»(1976). Ερωτική περιπέτεια(soft core) με τον Ανέστη Βλάχο. Η υπόθεση : Ένας ανάπηρος εφοπλιστής αποφασίζει για οικονομικούς λόγους να παντρέψει το γιο του με μια μητρομανή(θεματολογία: μπανιστήρι, σεξουαλική ανικανότητα, συζυγική απιστία). Τη μουσική της ταινίας την υπογράφει ο γνωστός κιθαριστής και συνθέτης Γεράσιμος Μηλιαρέσης(1918 – 2005).

Χρήστος Μουραμπάς
– «Νιάτα στο πεζοδρόμιο»(1964). Αστυνομική ερωτική περιπέτεια(soft core). Ο ένας εκ των πρωταγωνιστών της, ο Νότης Πιτσιλός, τη δεκαετία του ’80 συμμετείχε σε πολλά σκληρά ελληνικά πορνό. Η υπόθεση : Δυο αντίπαλες συμμορίες διαρρηκτών αλληλοεξοντώνονται για το προιόν μιας ληστείας.
– «Πόθοι στον καταραμένο βάλτο»(1966). Ερωτική περιπέτεια σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου με τον Ανέστη Βλάχο. Η υπόθεση : Η ζωή δύο αδελφών που ζουν απομονωμένοι σ’ έναν έρημο βάλτο, αναστατώνεται από την εμφάνιση ενός ζεύγους εραστών.
– «Το συρτάκι της αμαρτίας»(1966). Τολμηρή ερωτική περιπέτεια(soft core) με το Γιώργο Μούτσιο, Γιάννη Αργύρη, Βύρωνα Πάλλη, Σπεράντζα Βρανά κ.ά. Η υπόθεση : Μια επαρχιωτοπούλα που έχει παρασυρθεί σε αμαρτωλούς δρόμους προσπαθεί μάταια να ξεφύγει.
– «Και οι πέντε ήταν κολασμένες»(1968). Soft core ερωτική ταινία. Η υπόθεση : Πέντε κοπέλες μαζί με τον άντρα που τις μετέφερε με τη βάρκα του παγιδεύονται σ’ ένα στοιχειωμένο νησί.
– «Αμαρτωλές τσιγγάνες»(1970). Soft core ερωτική ταινία. Η υπόθεση : Στα πανηγύρια της ελληνικής υπαίθρου συχνά εμφανίζονται τσιγγάνοι μουσικοί καθώς και τσιγγάνες χορεύτριες. Μια ομάδα από τσιγγάνες χορεύτριες και χειρομάντισσες, με την ελευθεριότητα των ηθών που τις διακρίνει, επιδίδονται σε σωρεία σκανδαλιστικών ερωτικών περιπετειών.
– «Επικίνδυνοι ερασταί»(1972). Soft core ερωτική ταινία.
– «Ανήλικες αμαρτωλές»(1972). Τολμηρή ερωτική περιπέτεια(soft core) με τη Δώρα Σιτζάνη. Η υπόθεση : Μια άβγαλτη νησιωτοπούλα ερωτεύεται τον αρχηγό μιας σπείρας σωματεμπορίας και σπρώχνεται στη διαφθορά.
– «Άγουρη σάρκα»(1974). Ερωτική περιπέτεια(soft core) με τον Παύλο Λιάρο και τον Βαγγέλη Καζάν. Η υπόθεση : Μια σπείρα αρχαιοκάπηλων παγιδεύεται σε κάποιο ερημονήσι και αιχμαλωτίζει την εγγονή ενός ψαρά.
– «Βρώμικη παρθένα»(1975). Soft core ερωτική ταινία.
– «Σπηλιά της αμαρτίας»(1976). Σεξοκωμωδία(soft core), με την Γκιζέλα Ντάλι, το Γιώργο Μούτσιο και τον Ηλία Λογοθέτη. Η υπόθεση : Ένας Ιταλός καθηγητής γνωρίζει μια πηγή στην Ελλάδα με θαυματουργό νερό που ανανεώνει το ερωτικό σφρίγος και στέλνει τον γιο του που παρουσιάζει κάποια σεξουαλικά προβλήματα για να θεραπευτεί(θεματολογία : αποπλάνηση, γυναικείος αυνανισμός, μπανιστήρι, συζυγική απιστία).
– «Σεξ στο νησί του έρωτα»(1976).Hard core ελληνικό πορνό, που αποτελεί τη σκληρή, παράλληλη, εκδοχή της «Σπηλιάς της αμαρτίας», η οποία κυκλοφόρησε στο εξωτερικό. Παίζουν οι ίδιοι πρωταγωνιστές, αλλά οι hard core σκηνές τους είναι ψεύτικες, παρμένες από άλλη πορνό ταινία κι έχουν τοποθετηθεί τεχνηέντως στο μοντάζ.
Ο πιανίστας, μαέστρος και συνθέτης Χρήστος Μουραμπάς(1926 – 1997) έχει υπογράψει τη μουσική κι έχει αναλάβει τη μουσική επιμέλεια σε δεκάδες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, ανάμεσά τους κι οι παραπάνω.

Κώστας Μυλωνάς– «Μεθύσι της σάρκας»(1970). Soft core ερωτική περιπέτεια.
Τη μουσική επιμέλεια της ταινίας την υπογράφει ο συνθέτης Κώστας Μυλωνάς.

Γιώργος Νύρας
– «Εμπόριο της αμαρτίας»(1972). Ερωτική περιπέτεια(soft core) με την Κατιάνα Μπαλανίκα. Η υπόθεση : Νεαρές κι όμορφες κοπέλες πέφτουν στα δίχτυα συμμοριών του υποκόσμου, που εκμεταλλεύονται τα όνειρα και τις φιλοδοξίες τους, ωθώντας τες στην πορνεία.

Σταύρος Ξαρχάκος
– «Πυρετός» (1965). Ερωτική περιπέτεια. Η υπόθεση : Μια φτωχή κοπέλα που πήρε τον κατήφορο κι ένας νέος που προσπαθεί να γίνει ζιγκολό ερωτεύονται κρύβοντας ο ένας απ’ τον άλλον τα πραγματικά του πρόσωπα.
Πολλά και γνωστά τα σάουντρακ του Σταύρου Ξαρχάκου («Κόκκινα φανάρια», «Λόλα», «Διπλοπενιές», «Κορίτσια στον ήλιο» κ.ά.), ανάμεσά τους κι αυτή η ερωτική ταινία. 

Γιώτα Παπαθανασίου
– «Ήταν άξιος»(1982).Ερωτική κωμωδία σε σκηνοθεσία του Όμηρου Ευστρατιάδη με τον Κώστα Γκουζγκούνη. Η υπόθεση : Ένας διάσημος πορνοστάρ του κινηματογράφου παθαίνει ξαφνικά ανικανότητα και αναζητά απελπισμένα κάποια λύση στο πρόβλημά του. Η ταινία αυτή σηματοδότησε την επιστροφή στη δεκαετία του ’80 του cult πορνοστάρ Κώστα Γκουζγκούνη στον ελληνικό κινηματογράφο.
Η Γιώτα Παπαθανασίου που υπογράφει τη μουσική στην ταινία, έχει γράψει τη μουσική κι έχει αναλάβει τη μουσική επιμέλεια και για άλλες ταινίες της δεκαετίας του ’80, με γνωστότερες τις : «Τροχονόμος Βαρβάρα» & «Και ο πρώτος ματάκιας» με τον Στάθη Ψάλτη και, βέβαια, την θρυλική, «Ρόδα, τσάντα και κοπάνα».

Μιχάλης Παρανίκας

– «Μάγκες και πόρνες»(1984). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: ανδρικός αυνανισμός, δεκαεπτάχρονα, διαφυλετικό σεξ, διπλή διείσδυση, μπανιστήρι, παρτούζα, πρωκτικός έρωτας, τρίο.
Γιώργος Πάρις
– «Λεσβιακός Αύγουστος»(1974). Ερωτική περιπέτεια (soft core) σε σκηνοθεσία του Ερρίκου Ανδρέου με την Κάτια Δανδουλάκη. Η υπόθεση: Μέσα από τους πίνακες ενός ζωγράφου, ένας άντρας συνειδητοποιεί τη διαφθορά της δεύτερης γυναίκας του και με τη βοήθεια της κόρης του αποκαλύπτει ένα δολοφονικό σχέδιο σε βάρος της ζωής του. Η μουσική επιμέλεια ανήκει στον Γιώργο Πάρι.
– «Μικαέλα ο γλυκός πειρασμός» (1975). Ερωτική (soft core) ταινία με πρωταγωνίστρια τη Μιμή Ντενίση (με το ψευδώνυμο Ελένη Ντάνου)
και θεματολογία το λεσβιακό έρωτα και την συζυγική απιστία. Η ταινία αυτή, επίσημα, δεν υπάρχει πια, αφού η Μιμή Ντενίση αγόρασε τα αρνητικά, τις κόπιες και το διαφημιστικό υλικό του νεανικού αυτού “αμαρτήματός” της και τα κατέστρεψε! Στις μέρες μας όμως, μπορεί ο καθένας, εύκολα, με μια απλή αναζήτηση στο ίντερνετ, να βρει μια αγγλόφωνη version της ταινίας και να την δει ολόκληρη και δωρεάν!

Νικόλαος Παύλου
– «Ιστορία της τρύπας»(1983). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: αξέχαστες εμπειρίες, γυναικείος αυνανισμός, διπλή διείσδυση, παρτούζα, πρωκτικός έρωτας.
– «Και από μπρος και από πίσω»(1985). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: λεσβιακός έρωτας, παρτούζα, πρωκτικός έρωτας.
– «Τριπλό κρεββάτι»(1985). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: αλλαγή συντρόφων, παρτούζα, πεολειξία, πρωκτικός έρωτας, συζυγική απιστία.
– «Το ρετιρέ της καβάλας»(1986). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: γυναικείος αυνανισμός, γύρισμα πορνοταινίας, διπλή διείσδυση, λεσβιακός έρωτας, μπανιστήρι, πρωκτικός έρωτας, τρίο. 

«ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ»
– «Ένα ελεύθερο κορίτσι» (1973). Ερωτική περιπέτεια(soft core) σε σκηνοθεσία του Όμηρου Ευστρατιάδη με τον Ανδρέα Μπάρκουλη. Η υπόθεση : Ένας διάσημος και ώριμος μουσικοσυνθέτης ερωτεύεται μια πολύ νεότερή του γυναίκα που είναι η αγαπημένη του γιου του.
Τη μουσική την υπογράφει το γνωστό ροκ συγκρότημα της δεκαετίας του ’70 «ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ», με το Βλάση Μπονάτσο, τον Γιάννη Κιουρκτσόγλου κ.ά. 

Νάκης Πετρίδης
–  «Η σάρκα προστάζει»(1971). Ερωτική περιπέτεια(soft core). Η υπόθεση : Δυο δραπέτες δυναστεύουν τους κατοίκους ενός χωριού ως τη σύλληψή τους από την αστυνομία.
Ο Νάκης Πετρίδης (1926 – 2004) έχει γράψει τραγούδια για πολλούς γνωστούς τραγουδιστές(Μανώλης Αγγελόπουλος, Μαίρη Λίντα, Μαρινέλλα,
Βοσκόπουλος, Μητροπάνος, Ρίτα Σακελλαρίου κ.ά.) και, βέβαια, για τον Καζαντζίδη, με γνωστότερα τραγούδια(σε στίχους του Πυθαγόρα) τα : «Στα βράχια της πειραϊκής» & «Μη μου λέτε γι’ αυτή». 

Γιάννης Πουλόπουλος
– «Οι ερωτομανείς»(1971). Αστυνομική περιπέτεια (soft core) σε σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη, με την Μπέτυ Αρβανίτη και τον Ανέστη
Βλάχο. Η υπόθεση : Ένας ναρκομανής για να εξασφαλίσει τη δόση του αναλαμβάνει να δολοφονήσει μια γυναίκα, αλλά ερωτεύεται το υποψήφιο θύμα του.
– «Πιο θερμή και από τον ήλιο» (1972). Τολμηρή ερωτική περιπέτεια(soft core) σε σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη, με την Άννα Φόνσου, τον Φαίδωνα Γεωργίτση, τον Ανδρέα Μπάρκουλη, την Ελένη Ροδά κ.ά. Η υπόθεση : Μια νέα πλούσια κι όμορφη γυναίκα έχει το βίτσιο να αναζητά τον έρωτα στις αγκαλιές τιποτένιων ανθρώπων του λιμανιού(θεματολογία: αποπλάνηση, λεσβιακός έρωτας, παρτούζα, πορνεία, σαδομαζοχισμός, στριπτίζ, συζυγική απιστία). Είναι γνωστή κι η ιδιότητα του συνθέτη τραγουδιών στον Γιάννη Πουλόπουλο, εδώ όμως, έχουμε μια άλλη πλευρά του, όπου υπογράφει τη μουσική και τραγουδάει ο ίδιος στις δυο αυτές ερωτικές ταινίες.

Ανδρέας Πρέζας
– «Όσο υπάρχει έρωτας»(1970). Ερωτική περιπέτεια(soft core) του Όμηρου Ευστρατιάδη με τη Γκιζέλα Ντάλι. Η υπόθεση : Μια πόρνη περιμαζεύει στο σπίτι της έναν ναυτικό που πάσχει από αμνησία. Η ταινία διαφημιζόταν ως εξής: «Ότι δεν ετόλμησε ποτέ μέχρι σήμερα ο ελληνικός κινηματογράφος»! Στην ταινία ακούγονται τραγούδια του Γιώργου Ζαμπέτα.
– «Διαμάντια στο γυμνό σου σώμα »(1972). Τολμηρή αστυνομική περιπέτεια(soft core) του Όμηρου Ευστρατιάδη  με την Ελένη Ανουσάκη και τον Ανδρέα Μπάρκουλη. Η υπόθεση : Μια σπείρα προσπαθεί να κλέψει μια σπάνια συλλογή από διαμάντια.
– «Ερωτισμός και πάθος»(1974). Ερωτική περιπέτεια(soft core) σε σκηνοθεσία του Όμηρου Ευστρατιάδη με τη Μαρία Βασιλείου(«Ευδοκία») και το Νίκο Γαλανό. Η υπόθεση : Μια γυναίκα δεν μπορεί να κάνει έρωτα με τον άνδρα της παρά μόνο όταν φαντασιώνεται πως πηγαίνει με αγνώστους.
Γνωστός συνθέτης τραγουδιών, με δισκογραφία κι ενεργός ως τα σήμερα, ο Ανδρέας Πρέζας, έχει υπογράψει τη μουσική στις τρεις αυτές ερωτικές ταινίες της δεκαετίας του ’70.

Μάικ Ροζάκης
– «Τα παιδιά των λουλουδιών»(1973). Τολμηρή αστυνομική περιπέτεια(soft core) του Όμηρου Ευστρατιάδη, με την πασίγνωστη από την «Ευδοκία» Μαρία Βασιλείου και τον Ανδρέα Μπάρκουλη. Η υπόθεση : Μια σπείρα τυχοδιωκτών αποφασίζει να ληστέψει το καζίνο της Ρόδου.
Ο Μάικ Ροζάκης(1946 – 2009) είναι γνωστός, ως τραγουδιστής, συνθέτης και μπασίστας δημοφιλών συγκροτημάτων της ελληνικής ποπ – ροκ μουσικής σκηνής, όπως οι «Τζούνιορς», οι «Πλέϊμποϊς» κι οι «Τσαρμς». Έχει, ακόμα, διατελέσει διευθυντής μουσικών προγραμμάτων της ΕΡΤ και της ορχήστρας ποικίλης μουσικής, καθώς και καθηγητής θεωρητικών του Εθνικού Ωδείου. Το σάουντρακ «Ta παιδιά των λουλουδιών» κυκλοφορεί από την POTFLEUR. Τραγουδά η Ιωάννα Γαλάνη. 
Σταύρος Ρουχωτάς
– «Χωρίς ιδανικά»(1965). Τολμηρή ερωτική περιπέτεια(soft core), με πρωταγωνιστή τον θρυλικό Κώστα Γκουζγκούνη. Η υπόθεση : Ένας υπαστυνόμος προσπαθεί να εξαρθρώσει ένα δίκτυο σωματεμπορίας.
 Ο συνθέτης Σταύρος Ρουχωτάς έχει ταυτίσει το όνομά του, τόσο με τον ελληνικό κινηματογράφο, μια κι έχει γράψει τη μουσική για αρκετές ταινίες, όσο και με το ελαφρό τραγούδι, μια και κομμάτια του έχουν ερμηνεύσει ο Τώνης Μαρούδας κι ο Τζίμης Μακούλης.

Δόμνα Σαμίου
– «Παρθένες στους βάλτους» (1969). Τολμηρή ερωτική περιπέτεια(soft core). Η υπόθεση : τρεις νέοι εγκαταλείπουν τα σπίτια τους και μ’ ένα κότερο πηγαίνουν σ’ ένα έρημο νησί.
Τη μουσική επιμέλεια της ταινίας την υπογράφει η γνωστή δημοτική τραγουδίστρια και ραδιοφωνικός παραγωγός Δόμνα Σαμίου.

Μάικ Σαρρής
– «Κάνε με δική σου»(1985). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: παρτούζα, πορνεία, στριπτίζ, τρίο, διπλή διείσδυση, πρωκτικός έρωτας.

Γιάννης Σπανός
– «Αναζήτηση»(1972). Αστυνομική ερωτική περιπέτεια(soft core), σε σκηνοθεσία του Ερρίκου Ανδρέου, με τον Άγγελο Αντωνόπουλο και την Έλενα Ναθαναήλ. Η υπόθεση : Η δολοφονία μιας γυναίκας με αμαρτωλό παρελθόν στρέφει τις υποψίες προς έναν εφοπλιστή που φαίνεται να κρύβει κάτι.
– «Ταγκό 2001»(1973). Ερωτική περιπέτεια(soft core), σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη, με τον Λάκη Κομνηνό. Η υπόθεση : Ένας ανώμαλος κινηματογραφεί κρυφά τις ερωτικές περιπτύξεις των φίλων του σε μια γκαρσονιέρα.
– «Το συμπόσιο»(1973). Ερωτική ψυχογραφία(soft core), σε σκηνοθεσία Δημήτρη Κολλάτου. Η υπόθεση : Μια νεαρή ηθοποιός διστάζει στην εκλογή του πρώτου της εραστή μεταξύ ενός όμορφου νέου και ενός ομοφυλόφιλου καθηγητή της.
– «Μαύρη Αφροδίτη»(1977). Κατασκοπευτικό ερωτικό θρίλερ (soft core) με την μαύρη τρανσέξουαλ Ατζίτα Γουίλσον, τον γνωστό, από τις συμμετοχές του στα σκληρά ελληνικά πορνό της δεκαετίας του ’80, Νότη Πιτσιλό, αλλά και τον Τέλι Σαβάλας! Η υπόθεση : Μια αμερικανίδα μυστική πράκτορας έρχεται στην Ελλάδα με ειδική αποστολή και συνδέεται με μια ομάδα πληρωμένων δολοφόνων.
Μια ακόμα επιτυχημένη πλευρά του Γιάννη Σπανού είναι η μουσική του για ελληνικές ταινίες, με τραγούδια αγαπημένα σαν τα : «Μια αγάπη για το καλοκαίρι», «Ένα καλοκαίρι», «Σαν με κοιτάς» κ.ά. Στα πλαίσια αυτά εντάσσεται κι η μουσική του γι’ αυτές τις τέσσερις ερωτικές ταινίες. Στην «Αναζήτηση» τα τραγούδια, σε στίχους του Αλέξη Αλεξόπουλου, τα ερμηνεύουν, οι αδερφές Μαρία Δημητριάδη κι Αφροδίτη Μάνου , στο «Ταγκό 2001» τραγουδά ο Δάκης, ενώ το σάουντρακ από «Το συμπόσιο» κυκλοφορεί από τη MINOS-EMI.  

Όμηρος Στρατής(=Ευστρατιάδης)
– «Η Ερωμένη»(1981). Ερωτική περιπέτεια(soft core), σε σκηνοθεσία του Όμηρου Ευστρατιάδη, με τον Ανδρέα Μπάρκουλη και την μαύρη τρανσέξουαλ Ατζίτα Γουίλσον. Η υπόθεση : Ένας καλλιτεχνικός ιμπρεσάριος, που ο γάμος του διέρχεται κρίση, ερωτεύεται παράφορα μια μαύρη χορεύτρια (θεματολογία : συζυγική απιστία). Η «Ερωμένη» είναι το τελευταίο μαλακό ελληνικό πορνό που διανεμήθηκε στη χώρα μας.
Τη μουσική  επιμέλεια της ταινίας την έχει αναλάβει ο ίδιος ο σκηνοθέτης Όμηρος Ευστρατιάδης με το ψευδώνυμο Όμηρος Στρατής.

Χρήστος Τότης
«Ο κύριος καθηγητής»(1982). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: γυναικείος αυνανισμός, λεσβιακός έρωτας, μαθήτριες, μπανιστήρι, πρωκτικός έρωτας, τρίο. 
– «Οι εραστές του Αιγαίου»(1983). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: καμάκι, μπανιστήρι, παρτούζα, πρωκτικός έρωτας, τουρίστριες, τρίο.
– «Διακοπές στην Ύδρα»(1984). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: ανδρικός αυνανισμός, διαφυλετικό σεξ, ελαφρός σαδισμός, έρωτας με  ζαρζαβατικά, λεσβιακός έρωτας, μαζοχισμός, μπανιστήρι, παρτούζα, πρωκτικός έρωτας, σεξουαλικά βοηθήματα, τρίο.
– «Το μικρόφωνο της Αλίκης»(1984). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: αλλαγή συντρόφων, γυναικείος αυνανισμός, λεσβιακός έρωτας, μπανιστήρι, παρτούζα, πρωκτικός έρωτας, στριπτίζ, τρίο.
– «Ανώμαλοι έρωτες στη Σαντορίνη»(1985).Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία : αλλαγή συντρόφων, ανδρικός αυνανισμός, γυναικείαομοφυλοφιλία, διαφυλετικό σεξ, μπανιστήρι, παρτούζα, πρωκτικός έρωτας, τρίο.
– «Η κυρία κι ο μούτσος»(1985). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: αλλαγή συντρόφων, γυναικείος αυνανισμός, λεσβιακός έρωτας, μπανιστήρι, παρτούζα, πρωκτικός έρωτας.
– «Το χαρέμι του πασά»(1986). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: αποπλάνηση, λεσβιακός έρωτας, μπανιστήρι, παρτούζα.

Τασία Τσαζοπούλου
– «Η πεοθηλάζουσα»(1986). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: γυναικείος αυνανισμός, καμάκι, λεσβιακός έρωτας, μπανιστήρι, παρτούζα,
πρωκτικός έρωτας, σεξουαλικά βοηθήματα. Είναι η μοναδική γυναίκα που υπογράφει (μάλλον με ψευδώνυμο) τη μουσική σε ελληνικό hard core πορνό.
ΦΑΣΣΕΑΣ
– «Κολασμένοι του σεξ»(1974). Ερωτική περιπέτεια(soft core) με τον Ανέστη Βλάχο. Η υπόθεση : Μια όμορφη γυναίκα πέφτει στα χέρια μιας σπείρας παλιανθρώπων που την εκβιάζουν και τη σπρώχνουν στη διαφθορά. 

Βαγγέλης Φουρνιστάκης
– «Η αμαρτία στο κορμί της»(1974). Τολμηρή ερωτική περιπέτεια(soft core). Η υπόθεση : Μια πρώην πόρνη παντρεύεται εφοπλιστή και προσλαμβάνει σαν υπηρέτες όλους τους άντρες που την κακομεταχειρίστηκαν στο παρελθόν για να τους εκδικηθεί.
– «Ηδονή για τρεις»(1974). Ερωτική περιπέτεια (soft core). Η υπόθεση : Ένας ηδονοβλεψίας και μια φίλη του με ανώμαλες τάσεις κρύβονται σ’ ένα νησί.
– «Το κορμί σου στο κορμί μου»(1975). Ερωτική περιπέτεια(soft core). Η υπόθεση : Ένας ερασιτέχνης κινηματογραφιστής γυρίζοντας μια ταινία καταγράφει το θάνατο μιας κοπέλας, ο οποίος αποδεικνύεται δολοφονία.
– «Μέλι το κορμί της»(1975). Ερωτικό θρίλερ(soft core) με την Τίνα Σπάθη. Η υπόθεση : Ένας νέος είναι ερωτευμένος με μια πλούσια γυναίκα με έντονες λεσβιακές τάσεις, που ένας επιτήδειος άνθρωπος του υποκόσμου εκμεταλλεύεται για λογαριασμό του.
– «Γεύση από ηδονή»(1975). Soft core ερωτική ταινία.
– «Γυναίκες που ζητούσαν έρωτα»(1975). Soft core ερωτική ταινία.
– «Διεστραμμένες γυναίκες»(1975). Soft core ερωτική ταινία.
– «Υποταγή στη σάρκα»(1975). Soft core ελληνική ερωτική ταινία με θεματολογία: βιασμός, ελαφρός σαδισμός, λεσβιακός έρωτας, μοντέλα, μπανιστήρι, πορνεία.
– «Μέλι το κορμί της»(1975).Soft core ελληνική ερωτική ταινία με θεματολογία τον λεσβιακό έρωτα.
– «Γυναίκες που ζητούσαν την ηδονή»(1975). Hard core ελληνικό πορνό με θεματολογία: ανδρικός αυνανισμός, λεσβιακός έρωτας, μπανιστήρι,
τηλεφωνικό σεξ.
Στον σκηνοθέτη (soft & hard core ερωτικών ταινιών, βιντεοταινιών και σήριαλ για την τηλεόραση) Βαγγέλη Φουρνιστάκη ανήκει η μουσική επιμέλεια των παραπάνω φιλμ.

Μάνος Χατζιδάκις
– «Η λίμνη των πόθων» (1958). Ερωτική περιπέτεια με τον Γιώργο Φούντα και την Τζένη Καρέζη. Η υπόθεση : Η ιστορία του έρωτα μιας πλούσιας
Αθηναίας και ενός φτωχού ψαρά με πλαίσιο τη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου.
Ο Μάνος Χατζιδάκις(1925 – 1994), των τιμημένων με όσκαρ(1961) «Παιδιών του Πειραιά», έχει υπογράψει τη μουσική πάμπολλων και πασίγνωστων ελληνικών ταινιών(«Το ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο», «Η Αλίκη στο ναυτικό», «Χτυποκάρδια στο θρανίο» κ.ά.). Ανάμεσά τους κι η «Λίμνη των πόθων», μια ταινία, που, χωρίς να ανήκει στην κατηγορία των soft core, εντάσσεται σ’ αυτό το αφιέρωμα, λόγω των τολμηρών για την εποχή της(1958) ερωτικών σκηνών.

Αλέκος Χρυσοβέργης
– «Ηδονή κι εκδίκηση»(1970). Soft core ερωτική περιπέτεια.
Η μουσική επιμέλεια ανήκει στον συνθέτη των μεγάλων επιτυχιών Αλέκο Χρυσοβέργη.

* Το φωτογραφικό υλικό(αφίσες) προέρχεται από το βιβλίο του Άρη Δημητρίου «Αυστηρώς ακατάλληλον – ελληνικό πορνό », εκδ. Οξύ, Αθήνα 2000

Νοέμβριος 21, 2011

ΣΕΞΥ ΦΩΤΟΣ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΕΠΟΧΕΣ

Νοέμβριος 16, 2011

Fitness Celebrity Jennifer Nicole Lee Training in Tight Lil Black Dress

Νοέμβριος 15, 2011

DAISY DARE-FUNNY SEXY CLIP

Νοέμβριος 14, 2011

ΕΛΕΝΑ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ-ΒΓΗΚΕ ΦΟΡΩΝΤΑΣ ΜΟΝΟ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ(ΒΙΝΤΕΟ)

Νοέμβριος 14, 2011

ΣΕΞΥ ΚΑΙ ΤΟΠΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ -ΒΙΝΤΕΟ

Νοέμβριος 12, 2011

Άλλη μια άκρως προκλητική εμφάνιση της Lady Gaga…!!!

Ακολουθούν περισσότερες φωτογραφίες…

Άλλη μια άκρως προκλητική εμφάνιση της Lady Gaga…!!!

http://www.tomilotk.gr/

Νοέμβριος 12, 2011

Εντυπωσιακό φόρεμα για την sexy Jennifer Lopez στην εκδήλωση “Women of the Year” στην Νέα Υόρκη …!!!

Ακολουθούν περισσότερες φωτογραφίες….

 

Εντυπωσιακό φόρεμα για την sexy Jennifer Lopez στην εκδήλωση “Women of the Year” στην Νέα Υόρκη …!!!

http://www.tomilotk.gr/

Νοέμβριος 12, 2011

Η »Desperate Housewive» Nicolette Sheridan μας χάρισε αποκαλυπτικά πλάνα την ώρα που έμπαινε στο αυτοκίνητο της…!!!

Ακολουθούν περισσότερες αποκαλυπτικές φωτογραφίες….


 



Η »Desperate Housewive» Nicolette Sheridan μας χάρισε αποκαλυπτικά πλάνα την ώρα που έμπαινε στο αυτοκίνητο της…!!!

Νοέμβριος 12, 2011

Φωτογραφίες από την επίδειξη μόδας της Victoria’s Secret..!!!

Ακολουθούν περισσότερες φωτογραφίες…

Φωτογραφίες από την επίδειξη μόδας της Victoria’s Secret..!!!
Νοέμβριος 12, 2011

Το πληθωρικό μπούστο της Elizabeth Hurley…!!!

Ακολουθούν περισσότερες φωτογραφίες…

Είναι γυναικάρα!!!

http://www.tomilotk.gr/

Αρέσει σε %d bloggers: