Νάσερ Γκαμάλ -ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ο Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ, Αιγύπτιος στρατιωτικός, πραξικοπηματίας, μετέπειτα πολιτικός και Πρόεδρος της Αιγύπτου, γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1918 στο Μπένι Μορ του Άνω Νείλου και πέθανε από καρδιακό επεισόδιο, στις 28 Σεπτεμβρίου 1970, στο Κάιρο. Ήταν επίσης πρόεδρος, από τις αρχές Φεβρουαρίου του 1958 μέχρι το 1961, της Ηνωμένης Αραβικής Δημοκρατίας, [Η.Α.Δ.], της πολιτικής ενώσεως Αιγύπτου, ΣυρίαςΙορδανίας και Λιβάνου.

Γκαμάλ Νάσερ

Γκαμάλ Νάσερ
Βιογραφία

Κατάγονταν από φτωχή και ταπεινή κοινωνικά οικογένεια, ο πατέρας του ήταν ταχυδρομικός υπάλληλος. Μαθητής του σχολείου, πήρε μέρος σε αντιβρετανικές διαδηλώσεις, ενώ μετά το λύκειο φοίτησε στη Νομική και στη συνέχεια στη Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία, απ’ όπου το 1938 αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός. Πολέμησε και διακρίθηκε το 1942 επικεφαλής ταξιαρχίας εναντίον των Γερμανοϊταλών στο Ελ Αλαμέιν, όπως και στον πόλεμο του 1948, εναντίον του Ισραήλ.

Στρατιωτικό κίνημα

Από το 1942, όταν υπηρετούσε στο Σουδάν, ίδρυσε και καθοδηγούσε την στρατιωτική και παραστρατιωτική οργάνωση των «Ελεύθερων Αξιωματικών», η οποία, εκμεταλλευόμενη τη πικρία του λαού εκ του πολέμου με το Ισραήλ, ανέτρεψε την αιγυπτιακή δυναστεία του Βασιλιά Φαρούκ Α΄ στις 23 Ιουλίου 1952, και τη διακυβέρνηση ανέλαβε Επαναστατικό Συμβούλιο από 11 αξιωματικούς, με αρχηγό το στρατηγός Μοχάμαντ Ναγκίμπ. Το 1953 ανακήρυξε την Αίγυπτο δημοκρατία ισλαμικού τύπου και έγινε υπουργός Εσωτερικών και την άνοιξη του 1954 απομάκρυνε και τυπικά τον Ναγκίμπ, τον έθεσε σε περιορισμό, ανέλαβε πρωθυπουργός και ανακήρυξε ως πολίτευμα την Ισλαμική δημοκρατία.

Με το Σύνταγμα του Ιανουαρίου του 1956, ανακήρυξε τη χώρα σοσιαλιστικό κράτος με μονοκομματικό πολιτικό σύστημα και επίσημη θρησκεία το Ισλάμ, το Σύνταγμα εγκρίθηκε με σχεδόν παμψηφία, σε ποσοστό που άγγιζε το 100% των ψήφων, ενώ εκλέχθηκε, ήταν ο μοναδικός υποψήφιος, πρόεδρος, με τη διπλωματική υποστήριξη των χωρών του τότε Σοβιετικού μπλοκ.

Οι παράγοντες που συντέλεσαν θετικά στην επιτυχία του πραξικοπήματος, ήταν η λαϊκή δυσφορία που είχε προκαλέσει το μισοφεουδαρχικό και διεφθαρμένο καθεστώς του βασιλιά Φαρούκ, η δημιουργία του Ισραηλινού κράτους, ο καταστρεπτικός πόλεμος με την Παλαιστίνη.

Με τη σοσιαλιστική πολιτική του επέσυρε αμέσως τη διεθνή προσοχή. Εθνικοποίησε τις εθνικές εκτάσεις, τις οποίες παραχώρησε στους ακτήμονες, δημεύτηκαν ξένων συμφερόντων περιουσίες, οι τράπεζες και οι ασφαλιστικές εταιρίες εθνικοποιήθηκαν. Επίσης μία από τις πρώτες του ενέργειες ήταν να αντικαταστήσει τα πολιτικά κόμματα με ένα πολιτικό οργανισμό.

Εθνικοποιήσεις

Έκανε αγώνα κατά της αποικιοκρατίας και αφού πέτυχε να αποχωρήσουν οι Βρετανοί από τη βάση του Σουέζ και του Σουδάν, άρχισε να εκμεταλλεύεται τη στρατηγική θέση της Αιγύπτου για να αποκτήσει την πρωτοκαθεδρία στα αραβικά κράτη.

Στις 29 Οκτωβρίου 1956 ο ισραηλινός στρατός είχε εισβάλει με τεθωρακισμένα στη Χερσόνησο του Σινά και στις 31 Οκτωβρίου, η Αγγλία και η Γαλλία εξαπέλυσαν επίθεση κατά της Αιγύπτου με αεροπορικούς βομβαρδισμούς και ρίψη αλεξιπτωτιστών. Ενωρίτερα είχαν αποτύχει οι μυστικές συνεννοήσεις μεταξύ των τριών κυβερνήσεων. Τα Ηνωμένα Έθνη καταδίκασαν την επέμβαση ως παράνομη, οι δύο Δυνάμεις αναγκάσθηκαν να υποχωρήσουν, ειρηνευτική δύναμη των Ηνωμένων Εθνών αντικατέστησε τους Ισραηλινούς στα κατεχόμενα εδάφη και η εξέλιξη μετέτρεψε το Νάσερ σε ήρωα.

Ανέπτυξε στενές σχέσεις με την ΕΣΣΔ, παράλληλα προσπαθούσε να ιδρύσει μία αραβική στρατιωτική συμμαχία, ενώ κατέβαλε προσπάθειες να εκσυγχρονίσει την οικονομία με την εκβιομηχάνιση και την εκτέλεση δημοσίων έργων, με βασικότερο το φράγμα του Ασσουάν.

Το 1958 με την ένωση της Αιγύπτου και της Συρίας δημιούργησε την Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία, της οποίας ανακηρύχτηκε πρόεδρος. Η ένωση όμως αυτή κράτησε μόνο τρία χρόνια και το 1961 διαλύθηκε.

Στις 7 Ιουνίου του 1960, επισκέφθηκε την Ελλάδα μετά από πρόσκληση του Βασιλιά Παύλου, μετά από και εισήγηση του Σοφοκλή Βενιζέλου. Από την επίσκεψη προέκυψε η ίδρυση του Ελληνοαραβικού Επιμελητηρίου και η απάλειψη της δήμευσης περιουσιών και των μαζικών απελάσεων κατά των Ελλήνων της Αιγύπτου, καθώς και η ανταπόδοση της από τον τότε διάδοχο Κωνσταντίνο, τον πρώτο Δυτικό επίσημο που επισκέφθηκε την Αίγυπτο, μετά την μεταστροφή της προς το Ανατολικό μπλοκ.

Η διαμάχη με το Ισραήλ και ο αποκλεισμός της ναυσιπλοΐας για τα πλοία του Ισραήλ είχε ως συνέπεια τον πόλεμο των έξι ημερών, Ιούνιος 1967, ο οποίος κατέληξε με την κατάληψη και κατοχή του Καναλιού του Σουέζ από το Ισραήλ και την ήττα των Αιγυπτίων, ενώ καταστρεπτική υπήρξε η υποστήριξή του στο Δημοκρατικό Στρατό και η εκστρατεία του εναντίον των μοναρχικών, στον εμφύλιο πόλεμο της Υεμένης από το 1962 ως το 1967, όταν ξανακηρύχθηκε πόλεμος μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ, γεγονότα που προκάλεσαν σοβαρή κρίση.

Η ήττα στον Πόλεμο των Έξι Ημερών κλόνισε αμετάκλητα την εικόνα που καλλιεργούσε, ως του ηγέτη του παναραβισμού, όμως οι απόπειρες δολοφονίας του από ακραία μουσουλμανικά στοιχεία, κυρίως τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, του έδωσαν τη δυνατότητα να διώξει τους ισλαμιστές.

Υπήρξε ο συγγραφέας του βιβλίου «Η Φιλοσοφία της Επανάστασης», στο οποίο μιλούσε για «ηρωικές, δοξασμένες πράξεις που ποτέ δεν βρήκαν ήρωες για να τις πραγματοποιήσουν».

http://www.livepedia.gr/index.php/%CE%9D%CE%AC%CF%83%CE%B5%CF%81_%CE%93%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CE%AC%CE%BB

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: