Βόμβοι – Τα Θηλυκά Της Λησμονιάς

Τάδε έφη... ΕΦΗ

Της Ανδρομέδας το γάλα στη Λιάκουρα σε βύζαξα
με φυλλωσιές σε φάσκιωσα, στα πέλαγα σε βάφτισα
εγώ είμαι η μάνα σου η Γράικα, λησμονιά μου!
Κι οι ρώγες μου στο στόμα σου, γλυκό κρασί να πίνεις
άστρα οι ελιές στο σώμα μου, αιώνιο επτάζυμο
από πνεύμα, αγιασμό, σοφία κι ιδρώτα.
Οι Φοίνικες με μάτωσαν στη Σπάρτη, στην Αθήνα
δεν έζησα ελεύθερη η Ελλάδα, αδερφέ μου!
Σε σπούδαξα στην Έφεσο φιλοσοφία και τέχνη
γι’ αυτό σε πήρε ο Κεραυνός κι ο γιός του στην Ινδία!
Να πας παντού με το στανιό περγαμηνές, βιβλία..
Αχ, γιατί, Ρωμαία γειτόνισσα;
Κι εγώ που πρωτοφίλησα το αγκάθινο στεφάνι
στο γάμο μας, σ’ επτά εκκλησιές με του Θεού τα κάλλη…
Σε μένα πλάι ξάπλωσε, να γείρει η Παναγία!
Σεμνή αυτοκρατόρισσα για μια χιλιετία!
Μαρμαρωμένο το στεφάνι σου
τη Ρωμιοσύνη σου που αφήνεις;
Με ξεγέννησαν κλέφτες απ’ τη σκλαβιά κι αρματολοί με πλύναν!
Για να με χτίσεις…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 74 επιπλέον λέξεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: