ΣΥΝ-ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ (1987-2012)

Ένα σύντομο ιστορικό σχετικά με την γένεσση και τρην πορεία του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ.

Πως ένα κόμμα που κόντεψε να διαλυθεί το 1993  μπορεί να κυβέρνησ ηπλέον από Δευτέρα…

Είναι γύρω στα 1987 όπου ο Κύρκος σε μια προσπάθεια να αποποιηθεί πλήρως τον όρο «κομουνιστικό» για το κόμμα του (κκε εσωτερικού)δημιουργεί την Ε. ΑΡ(ελληνική αριστερά). Τότε περίπου ξεκινάει και η κουβέντα για κοινή κάθοδο στις εκλογές μαζί με το ΚΚΕ(οι διφορούμενες τακτικές μέσα στο ελληνικό αριστερό κίνημα δνε ήταν κάτι πρωτόγνωρο άλλωστε)

Κύρκος με Φλωράκη είχαν μιλήσουν χρόνια. Τις επαφές μεταξύ Ε.ΑΡ και ΚΚΕ είχαν αναλάβει νεότερα στελέχη των κομμάτων.

Κατά την Έλλη Παππά ο Χαρίλαος Φλωράκης προσπάθησε μέσα στην δεκαετία του 80 να δώσει έναν αέρα ανανέωσης στο κόμμα του , δίνοντας ρόλο σε μια νέα γενιά στελεχών(αυτή  του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ)η οποία όμως συναντούσε την σθεναρή αντίσταση της παλαιότερης γενιάς του ΕΑΜ-ΔΣΕ.

Σ ε ερώτηση δημοσιογράφων γύρω στο 1988 και αφού ο δρόμος της συνεργασίας των δυο κομμάτων είχε στρωθεί «τιπρωτοπείτε στον Φλωράκη μόλις τον δείτε;»

ο Κύρκος απαντούσε

«θα του πω  γεια σου ρε Χαρίλαε»

Η χώρα μαστίζετε από το σκάνδαλο Κοσκωτά, στην αριστερά υπάρχει η αντίληψη πως  το ΠΑΣΟΚ καταρρέει μια και για πάντα.

Παράλληλα και ενώ το ανατολικό μπλοκ-εκφραστής για δεκαετίες του κομουνισμού στην Ελλάδα-πνέει τα λοίσθια…η αριστερά συγκροτεί τον ΣΥΝ και κατέρχεται στις εκλογές.

Το εκλογικό αποτέλεσμα βγάζει την ΝΔ πρώτη και τον ΣΥΝ τρίτο. Μπροστά στον κίνδυνο παραγραφής των σκανδάλων  του ΠΑΣΟΚ συγκροτείτε κυβέρνηση συνεργασίας μεταξύ ΔΕΞΙΑΣ και ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ με στόχο την παραπομπή των υπευθύνων στην δικαιοσύνη. Αυτόν τον ρόλο αναλαμβάνει ο Φώτης Κουβέλης , ως υπουργός  δικαιοσύνης.

Ο ηγέτης του ΠΑΣΟΚ παραπέμπεται στην δικαιοσύνη(ίσως για πρώτη φόρα Έλληνας πρωθυπουργός )αλλά μέχρι να εκπληρώσει την θητεία της η κυβέρνηση , ΠΑΣΟΚ, και ΝΔ τα βρίσκουν κάτω από το τραπέζι.

Παράλληλα το ΠΑΣΟΚ εξαπολύει ιδεολογική προπαγανδιστική πολεμική κατηγορώντας  την Αριστερά ως ξεπουλημένη επειδή συνεργάστηκε με την ΔΕΞΙΑ , ανακαλώντας επιχειρήματα από την εποχή του εμφυλίου(ξεχνώντας βέβαια τεχνηέντως πως την έναρξη του εμφυλίου την κήρυξε το κέντρο και ο ιδεολογικός και φυσικός πρόγονος τους Γεώργιος παπανδρέου)

Παράλληλα μέσα στον ΣΥΝ οι εξελίξεις τρέχουν.

Οι ανανεωτικοί (της Ε.ΑΡ αλλά και του ΚΚΕ)δηλώνουν την πρόθεση τους για διάλυση των κομμάτων τους και συγκρότηση ενός ενιάιου κόμματος και όχι μιας συμμαχίας που αποτελούσε ως τότε ο ΣΥΝ.

Μέσα στο ΚΚΕ η παλαιά φρουρά (γενιά του ΕΑΜ και του εμφυλίου)αντιδράει και μιας και κατέχει ολόκληρο τον μηχανισμό του κόμματος παραγκωνίζει τον Φλωράκη , αργά και σταδιακά.

Γίνονται εκλογές για ανάδειξη νέου ηγέτη στο ΚΚΕ. Συγκρούονται από την μια οι ανανεωτές με υποψήφιο τον ΔΡΑΓΑΣΑΚΗ και οι σταλινικοί με υποψήφια την ΠΑΠΑΡΗΓΑ. Ο μηχανισμός του κόμματος αναγκάζει τον Φλωράκη να δηλώσει ταπεινωμένος στήριξη στην Αλέκα.

Το αποτέλεσμα των εκλογών βγάζει την Αλέκα νικήτρια  με λιγοστές ψήφους διαφορά.

Η γενιά του  Πολυτεχνείου αποχωρεί από το ΚΚΕ και εισχωρεί μαζικά στον ΣΥΝ, μια κίνηση που στην ουσία αποτελεί την μετατροπή του σε κόμμα.

Οι εκλογές του 1993 διεξάγονται με ηγέτη στον ΣΥΝ , την πρώην κκε Μαρία Δαμανάκη. Το αποτέλεσμα απογοητευτικό μιας και το κόμμα μένει εν τέλει εκτός βουλής, η Δαμανάκη βαφτίζετε «ΜΑΡΙΑ της ήττας» και όλα μοιάζουν να κρέμονται από μια λεπτή κλωστή.

Ο ΣΥΝ μοιάζει έτοιμος να διαλυθεί, δημιουργούνται φράξιες μέσα στο κόμμα που συγκρούονται λυσσαλέα.

Από την μια το ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ (πρώην ΚΚΕΔΕΣ)απότ ην άλλη ανανεωτικοί (πρώην Ε.ΑΡ)

Την προεδρία δίνουν από κοινού σε έναν μαχόμενο δικηγόρο προερχόμενο από το ΠΑΣΟΚ του 70, όπου είχε το σθένος να διαφωνήσει με τον ηγέτη του και να διαγραφτεί. Τον άγνωστο στο πολύ κοινό τότε Νίκο Κωνσταντόπουλο.

Ο πρόεδρος καλείτε να μπαλατζάρει ανάμεσα στις φράξιες που συγκρούονται λυσσαλέα μέσα στο κόμμα και να το οδηγήσει στις εκλογές του 2006 όπου ή θα εισέλθει στην βουλή ή θα διαλυθεί τελείως.

Ο Ν Κωνσταντόπουλος με ήπιους τόνους, αλλά μεθοδικότητα και σταθερότητα στις θέσεις του καταφέρνει και βάζει ξανά τον ΣΥΝ στην βουλή.

Μέχρι την αποχώρηση του από την προεδρία οι συγκρούσεις των φραξιών συνεχίζονται.

Αντικαταστάτης του είναι ο εκπρόσωπος του Αριστερού Ρεύματος και πρώην ευρωβουλευτής Αλέκος Αλαβάνος.

Τα πρώτα χρόνια της προεδρίας του το κόμμα αποκτά μια ρητορική «επαναστατική» και δειλά δειλά αρχίζει ξανά να κατεβαίνει στον δρόμο και να προσεγγίζει αριστερίστικες οργανώσεις.

Παράτολμες κινήσεις του νέου προέδρου του «βγαίνουν» και τα ποσοστά του κόμματος αυξάνονται.

Κάπου στην πορεία όμως μοιάζει ο Αλαβάνος να αριστερίζεται επηρεασμένος από τις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ πλέον και τις πρόσκαιρες επιτυχίες του , που μοιάζουν να του «φουσκώνουν» τα μυαλά.

Σεμια κίνηση εντυπωσιασμού αλλά και τακτικής προτείνει για την προεδρία του κόμματος τον Αλ Τσίπρα, ενώ ο ίδιος κρατάει για τον εαυτό του την θέση του ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ.

Συμβαίνει ένα 1989 από την ανάποδη…τότε θέλαν να διαλύσουν τα κόμματα και να ενταχτούν όλοι στο συμμαχικό σχήμα ενώ τώρα θέλουν να διαλύσουν τον ΣΥΝ και να ενταχτούν όλοι στο συμμαχικό σχήμα

ΟΤσίπρας αν και προερχόμενος από το ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ, ακολουθεί δικιά του ατζέντα ξέχωρη από το Ρευμα, τον Αλαβάνο και τους ανανεωτές που τον χτυπούν σωρηδών.

Δημιουργείτε μια ομάδα τριγύρω του και φτάνουμε στις εκλογές του 2009 , όπου τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ είναι απογοητευτικά.

3 χρόνια αργότερα και με ΠΑΣΟΚ ΝΔ ΚΑΙ ΛάΟΣ να έχουν «χορέψει » την χώρα στο ταψί, το ρεύμα αλλάζει και ο κόσμος στρέφετε στις εκλογές του 2012 προς τον ΣΥΡΙΖΑ όπου πλέον είναι το δεύτερο κόμμα στην χώρα(η αριστερά για μια και μόνο φορά ξαναήταν δεύτερη. την δεκαετία του 50 με την ΕΔΑ)

Λίγο πριν τις εκλογές του Ιουνίου του 2012 , ο Τσίπρας μπροστά πλέον στην πιθανότητα να είναι κυβέρνηση, αλλάζει την φρασεολόγια του σε βαθμό όμως να μην δυσαρεστήσει τους «αριστερούς» ψηφοφόρους του αλλά να μπορέσει να προσελκύσει όσο περισσότερους απότ α δεξιά του κόμματος(πασοκ και νδ)

Η δευτέρα πλησιάζει και όλοι θα ξέρουμε αν το κόμμα που κόντεψε να διαλυθεί στο πρόσφατο 1993 και που χλευάστηκε εκλογικά πριν  3 χρόνια , με τον Καρατζαφέρη να το ξεπερναει σε έδρες και ψήφους καταφέρει να γίνει κυβέρνηση.

Σ αυτή την 20 χρόνη πορεία του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ υπήρχ εκαι μια ανάλυση που απαντούσε στο ερώτημα «ποιος ο λόγος να υπάρχει ένα κόμμα που φυτοζωεί και παλεύει κάθε φορά να εισέλθει στην βουλή;»

Αυτή η ανάλυση προερχόταν από τον αναρχικό χώρο που έδινε την απάντηση ως εξής

«αν ποτέ έρθουν δύσκολες μέρες για το κράτος, όπου το σύστημα θα έχει παίξει και κάψει όλα τα χαρτιά του, θα χρησιμοποιήσει τον ΣΥΝ ως αριστερό άλλοθι για να αποφύγει μια στροφή των μαζών προς επαναστατικές διαδικασίες»

ή ίδια ανάλυση  εξηγούσε πως και την άκρα δεξιά την συντηρούσε το σύστημα πίσω στις καλές για αυτό εποχές για να την χρησιμοποιήσει ως μαντρόσκυλο εκεί που θα αποτύχει η αριστερή επιλογή.

Λέτε τελικά αυτές οι αναλύσεις να βγουν αληθινές;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: